Zawsze, kiedy liczę zadania z matmy. Czasem gadam tak przez całe godziny. Na maturze miałam cholerny problem.

Właśnie, podobnie jak piagizela, mówię do siebie podczas wykonywania jakichś "cięższych" [dla mnie] czynności. To może być gra w karty, to mogą być zadania z matmy. "Cięższych" pod tym względem, że wymagają pracy umysłowej, czyli że trzeba się nad nimi skupić.

Lubię czasem porozmawiać ze sobą. To całkiem miłe. Jednak z tego względu, że przez społeczeństwo uważane jest to za przejaw jakichś zaburzeń psychicznych, robię to jedynie w samotności.

Jak poprzedniczki, zadania z matematyki itp, ale jak jadę samochodem to też, w szczególności gdy jedzie przede mną ktoooś baaardzo wolno

Chyba jednak nie lubię i nie praktykuje za często. Ot tak, czasami, w czasie jazdy też, jak oglądam coś głupiego, czy jak robię zadania z rachunkowości to może, ale to bardziej myślenie na głos.

Muszol pisze:Jak poprzedniczki, zadania z matematyki itp, ale jak jadę samochodem to też, w szczególności gdy jedzie przede mną ktoooś baaardzo wolno

Oj, skądś to znam. Wprawdzie samochodu nigdy nie prowadziłam, jednak jako pasażer mogłam obserwować czyjeś ślamazarne tępo. Ale myślę, że gorsze od tego jest zdecydowanie wymuszenie pierwszeństwa.

Robe-Rose pisze:Oj, skądś to znam. Wprawdzie samochodu nigdy nie prowadziłam, jednak jako pasażer mogłam obserwować czyjeś ślamazarne tępo. Ale myślę, że gorsze od tego jest zdecydowanie wymuszenie pierwszeństwa.

Nie. Wtedy jednorazowo walnisz komuś wiązankę, a jak jedzie wolno to czasami dość długo musisz mieć w sobie złe emocje.

poly pisze: Wtedy jednorazowo walnisz komuś wiązankę

Albo w bok, jak nie masz innej możliwości.. Wtedy jeszcze większa dawka złych emocji + stres z zajścia.
Zawalidrogi ogólnie są do .. kitu.

Co do tematu, to gadam wtedy kiedy się karcę, za to co zrobiłam źle, że coś sknociłam i wtedy kiedy już nie mogę znieść swojej beznadziejności w konkretnej sprawie. Czasami jeszcze się mobilizuje tekstami typu "Patrycha dasz radę", bądź wchodzę sobie na ambicje "Będziesz głupią krową jak Ci się to nie uda". Gdy się śmieje, to zawsze strzelę sobie podsumowanie 'Ale ja jestem głupia'. Tyle.

No ale ta wiązanka też jest mówieniem do siebie. Prawda?

Mi często się zdarza mówić do siebie, najczęściej gdy muszę coś przemyśleć. Uważam to za normalne, wtedy, kiedy jest ktoś obok, ale jednak mówię do siebie

QueenDream pisze:Często Wam się zdarza mówic do siebie?

Czasem mi się zdarzy, szczególnie jak jestem na coś zła, to mówię do siebie.

QueenDream pisze:Uważacie to za cos normalnego?

Uważam, że to jest normalne. Nie ma nic w tym złego.
Moja babcia zawsze sama do siebie mówi.

Wywodów nie prowadzę, ale zwracam sobie uwagę...
np. Kryśka uważaj..., Nie kombinuj za dużo..., aleś narozrabiała..., rusz mózgiem (tu jakaś inwektywa)...

Owszem te gadanie ze sobą mam chyba po mamie.
Nie mam rodzeństwa więc z kimś trzeba pogadać szczególnie gdy pies mnie oleje.
Zawsze jednak pocieszam się słowami mamy o tym, że inteligenty człowiek powinien umiem gadać ze sobą

U mnie w rodzinie każdy ma chęć dzielenia się swoimi planami i przemyśleniami, nawet jeśli odbiorca nie zwraca na niego uwagi i np. gapi się w tv lub robi coś innego.
Lubię sobie krótko komentować serial czy film ze ścianą, czasem się zapominam i opowiadam sobie co robię, gdy coś planuję, to... sama ze sobą...

Zdarza mi się mówić do siebie. Gorzej jak ktoś jeszcze o tym nie wie i zastanawia się "co ta laska odpierdziela". Przykład miałam niedawno, szukałam czegoś w szafie i komentowałam coś. Kolega miał dosć dziwną minę, ale przynajmniej widział.
Wiele osób pyta się czy mówię do nich czy do siebie. Ale nie są to takie rozmowy jakieś twórcze tylko skomentowanie czegoś.
I jak jeżdżę samochodem też potrafię gadać do siebie.

W samochodzie gadam dosiebie non stop, żeby nie usnąć. Albo udaję, że śpiewam, bo śpiewem tego nazwać nie można

Ostatnio złapałam się na tym, że często mówię sama do siebie. ;d Najlepsze jest to, że czasami mówię sama do siebie w języku angielskim Nie rozumiem samej siebie tym ;d Człowiek jest dziwny. ;d

Peggy_Brown pisze:I jak jeżdżę samochodem też potrafię gadać do siebie.

Żartujesz prawda?
Ja mam zawsze ubaw z takich, co jadą i sami ze sobą rozprawiają.
Chociaż z drugiej strony, nie ma to jak rozmowa 'z kimś inteligentnym'

Strasznie dużo gadam do siebie, nie wiem dlaczego.

Nie mówię raczej dużo do siebie, chyba tylko wtedy kiedy coś robię.

Myślę, że rozmyślanie w 100% wystarcza. Póki co, nie muszę używać głosu do obmyślania planów.

Ja dużo mówię do siebie, szczególnie jak odrabiam lekcje i zrobię coś źle to zawsze jest takie coś : " Majka, co ty najlepszego narobiłaś, teraz to ładnie skreśl i rób od nowa" .

Zdarza mi się mówić do siebie tylko wtedy, gdy robię jakieś zadania. Lubie słyszeć to, co piszę i nad czym się zastanawiam. Na początku ludzie uważali mnie za psychicznie chorą, ale już się chyba przyzwyczaili. Zaczęli nawet korzystać z tego i robili zadania tak, jak ja mówiłam.

Grę na gitarze kończę "ale za***iście Szymon grasz; a dzięki!; ależ nie ma za co!"

Lepszym pytaniem może być - kiedy ja nie mówię do siebie... Jest to dla mnie tak normalne, że aż staje mi się nienormalnością nierobienie tego...

Zazwyczaj mówię do siebie, gdy jestem sama. Najczęściej podczas robienia właśnie jakichś zadań do szkoły, wykonywania obowiązków domowych czy jak się czymś zdenerwuję.

Zdarzy sie, przeważnie jak komentuje coś, najczęściej to filmy. Czasami mam tak, ze nie mogę powstrzymać się od złośliwego komentarza na temat jakiejś sceny w filmie. Tez gadam sama do siebie jak myslę co mam zrobić, jak nad czymś myślę mocno, bo np czegoś zapomnę itd