Gdy byliście dziećmi jeździliście na różne kolonie czy obozy? Jak je wspominacie? Dobrze się wtedy bawiliście?

Nigdy nie jeździłam na żadne kolonie ani obozy. Szczerze to nigdy mnie nie ciągnęło, zresztą nie miałam z kim jeździć.

Master Jedi pisze:, zresztą nie miałam z kim jeździć.

ale jak to nie miałaś z kim jeździć? ja na przykład pojechalam na obóz nikogo nie znając, własnie także dla poznania nowych ludzi Nie widzialaś tez takiej opcji ?

Raz w Jaworznie (?) i tylko dlatego, że jak moja klasa zdawała na kartę pływacką, ja akurat miałam różyczkę czy jakieś inne świństwo. Całe szczęście, że jechałam z dobrą koleżanką z klasy i jej siostrą, bo inaczej... byłam wtedy mniej aspołeczna niż dziś, a jednak ten dziecięcy ludek do mnie kompletnie nie przemówił. Dziś powiedziałabym, że pojechały ze mną próżne dziumdzie i idioci.
Nigdy więcej nie pojechałam na kolonie. Karta pływacka była zdana, mnie nie ciągnie do poznawania nowych ludzi, zresztą na wakacjach u ojca zahaczaliśmy zawsze i o góry, i morze, i czasem Holandię - za darmo. No i nikt mnie tam nie wkurzał.

nie byłam entuzjastką spędzania w ten sposób wakacji/ferii. pewnie dlatego, że byłam nieśmiała i ciężko szło mi nawiązywanie kontaktu z innymi dziećmi. raz pojechałam na taki obóz niedaleko mojej miejscowości i po tygodniu chciałam wracać do domu bo było mi tak strasznie źle później to przeszło i jeździło się na jakieś kolonie organizowanie przez OHP albo kościół.

Nie byłam nigdy na żadnej. Zawsze chciałam jechać gdzieś nad morze, ale były jakieś przeciwwskazania, a to za młoda a to to a to tamto, a później już nie było okazji.

Cóż... ja się nie pochwalę żadnym świetnym wspomnieniem, gdyż nigdy nie byłam ani na kolonii, ani na żadnym obozie.

InfernalTear pisze:Cóż... ja się nie pochwalę żadnym świetnym wspomnieniem, gdyż nigdy nie byłam ani na kolonii, ani na żadnym obozie.

A dlaczego? Nie chciałaś?

Raz nie miałam z kim jechać (samej mi się nie chciało), a zaś innym razem nie było kiedy.

Nigdy nie byęłm na koloni, większość czasu w wakacje spędzałem albo u siebie w domu albo u dziadków.
Nzajomi mówili mi ze zanim bym do kogoś zagadal tam to juz by sie obóz konczył

Ja byłem na czymś w rodzaju kolonii dwa razy po tydzień. Za pierwszym razem była totalna masakra i prawdopodobnie najgorsze wspomnienia w życiu, za drugim było całkiem spoko, podobało mi się, aż żal było wyjeżdżać.

Nie nigdy nie byłam na żadnym obozie czy koloni. Jakoś mnie do tego nie ciągneło chyba, teraz tak myśle, że może i szkoda.. bo teraz to już jestem za stara na to

Kolonie wspominam świetnie chociaż byłam tylko na trzech. Zawsze bałam się wyjazdu i pojechałam dopiero jak miałam 15 lat. Ale wspomnienia są niezapomniane i nawet teraz chętnie pojechałabym na jakiś obóz.
Czas mieliśmy zawsze wypełniony, poznałam mnóstwo sympatycznych ludzi, z którymi mam dzisiaj jakiś tam niewielki kontakt.
Nawet chciałam iść na kurs opiekuna kolonijnego ale już teraz zmieniłam zdanie.

Na żadnych obozach lub koloniach nie byłem - za młodu się troszkę wstydzioszkałem, a później już mi się nie chciało... Ale gdybym mógł cofnąć czas, to czemu nie - pojechałbym ^^ .

Kiedyś bardzo chciałam jechać na jakąś kolonię jak byłam mała, ale nigdy rodzice mi na to nie pozwolili, nie chcieli mnie po prostu na tak długo puścić samej, żebym była z daleka od domu. Teraz stwierdzam, że może i dobrze zrobili, bo z opowiadań mojego młodszego kuzynostwa na koloniach nie ma rewelacji(przynajmniej według nich) i dodatkowo jest strasznie nudno. Co do obozów, kiedyś proponowano mi obóz siatkarski(myślałam, że darmowy więc się zgodziłam) a potem jak się dowiedziałam ile to kosztuje to bardzo szybko się wycofałam.

Jeździłam na kolonie. Na pierwsze gdy miałam 8 lat. Cieszę się, że miałam okazję na kilku być. Nauczyłam się samodzielności. Poznałam dzieci z różnych regionów. Przez to, że byłam zawsze śmiała i otwarta na ludzi zawarłam mnóstwo fajnych znajomości, przeżyłam wiele fajnych chwil. Zakochałam się, byłam dwukrotną miss kolonii

Sama chciałabym móc kiedyś moim dzieciom zafundować takie wyjazdy. By przeżyły to podobnie jak ja. Zwiedziły i poznały rzeczywistość również bez mamy i taty, a z dziećmi.

Tristezza pisze:Gdy byliście dziećmi jeździliście na różne kolonie czy obozy? Jak je wspominacie? Dobrze się wtedy bawiliście?

Byłam dwa razy. Raz na obozie językowym - bosko, nie myślałam, że coś tak kierunkowego może być tak ciekawe.
Drugi raz na Zielonej Szkole. I też było świetnie, szał ciał i woda. Fajnie.

QueenDream pisze: i dodatkowo jest strasznie nudno.

ja tylko marzyłam o tym, by w któryś dzień się ponudzić. Więc trzeba było wybierać odpowiednie turnusy z ciekawymi programami.
Pozwiedzałam sobie trochę. Dzięki tym koloniom byłam na super wycieczkach, zobaczyłam wiele ciekawych miejsc i nie nudziłam się ani trochę.
A jak przyszedł wieczór mieliśmy ogniska, dyskoteki i inne tego typu zabawy.

Tak szczerze mówiąc nie byłem na takiej z prawdziwego zdarzenia kolonii. Zawsze były załatwiane przeważnie z dnia na dzień, gdzie po przyjeździe była tylko wszelaka nuda przez ponad 2 tygodnie. Inaczej już wyglądały obozy ( sportowe) tam zawsze mamy co robić. Właśnie jestem po tygodniowym obozie klubowym.

Nie rozumiem dlaczego wiele osób (także Was ) uważa , że obozy i kolonie są nudne. Mnie na przykład strasznie się podobaja. Jeżdżę na letnie i zimowe od czterech lat z osobami w moim wieku, których na początku w ogóle nie znałam, a teraz mam w nich przyjaciół i dobrych znajomych . Ponadto na tych obozach nie ma nawet chwili na nudę cały czas coś się dzieje, a nawet jak nie ma żadnych wycieczek, to sami fajnie sobie organizujemy czas. Ja osobiście bardzo sie cieszę, że zaczęłam jeźdźic na obozy (szczerze to prawie zmusiłam rodziców, żeby mnie wysłali), bo dla mnie jest to po prostu świetna zabawa. Nigdy tez nie zapomne co się tam działo, no cóż normlnie na pewno nie było

Nie, nigdy na żadnej koloni nie byłem.

Nie, nie jeździłam. Dlaczego? Aż mi wstyd o tym mówić, ale bałam się i wstydziłam STRASZNIE. Trzymałam się spódnicy mamy jak mogłam najmocniej i o żadnym samotnym, dłuższym wyjeździe nie było mowy. Nawet jak miałam pojechać do chrzestnej na parę dni w wakacje to kończyło się histerycznym płaczem, jakby mnie wieźli na ścięcie. Dziwnym byłam dzieckiem. Teraz bym sobie pojeździła na takie obozy, nawet z zupełnie obcymi mi ludźmi.

Byłam jedynie parę razy na Zielonej Szkole organizowanej przez szkołę, ale tam jechało pełno znajomych, więc trochę spokojniej do tego podchodziłam, poza tym byłam już troszkę starsza - mimo to trochę przeżywałam rozstanie z domem za każdym razem.

Ayla pisze:byłam dwukrotną miss kolonii

łeee, ja byłam tylko raz Ale pocieszam się tym, że tylko raz miałam styczność z takim konkursem

Ayla pisze:Nauczyłam się samodzielności.

Ayla pisze:Zwiedziły i poznały rzeczywistość również bez mamy i taty, a z dziećmi.

Dokładnie myślę tak samo. Jak się kiedyś doczekam pociechy, to na 100% takie wyjazdy będzie miała zaplanowane. Zdaję sobie sprawę, że pewnie nie będzie to dla mnie takie łatwe, ale tak będzie.

Każde moje wakacje były dokładnie zaplanowane tak, abym się nie nudziła. Jako dziecko, gdzie wszędzie było mnie pełno to bardzo chętnie jeździłam na kolonie czy też obozy. Kolonie były genialne. Zawsze poznawałam dużo ludzi i dobrze się bawiłam. Tęsknota mnie dopadała tylko pierwszego dnia. Że nie ma mamy, taty.. a już następnego dnia problemu nie było. Najgorzej szkoda było wracać Z jedną koleżanką, z takiej kolonii miałam kontakt listowny przez 5lat. Teraz przeszłyśmy na maile Mieszka w Białej Podlaskiej i raz byłam u niej w odwiedzinach, a ona u mnie.
Obozy harcerskie, to było przeżycie Zimno jak nie wiem co.. Spanie w namiotach, ciemno, słychać sowy, jakieś 'dzikie zwierzęta' (czyt. straszący Nas koledzy ).. 'toaleta' w jeziorku , budowanie szałasów, rozpalanie ognisk, zdobywanie zdolności.. Super wspomnienia!

Byłem na 3 harcerskich, 2 zuchowych. Mieliśmy coś takiego jak "rajd" > Wszyscy harcerze pakują się i jadą nawet o ponad 100 km odległego miasta na kilka dni. Zanim się dojedzie , to mi ja > razem trwają one ze 3-4 dni. Są strasznie męczące Zazwyczaj na stopy jechaliśmy > złapałem raz na 8 osób i 80 km pan nas podwiózł Dość duży wóz miał . Na moim ostatnim obozie pojechaliśmy aż do Berlina

Są też "manewry" > opuszczamy obóz na 3-4 dni, bierzemy tylko to co potrzebne do żucia i idziemy w totalną głuszę. To najbardziej męczący element obozu

Mam za sobą 2 obozy z chóru (nie kościelny .. a towarzystwo śpiewacze) > w tym wyjazd do Walii na konkurs ogólnoeuropejski chórów, a także wycieczki autokarem jednodniowe za granicę (z ośrodka - tam gdzie mieszkaliśmy).

Także 1 obóz wioślarski, bardzo ciężki sport > aktualnie mam zwolnienie , ale tak to 6 treningów tygodniowo mam.




Lubię obozy, bo można się wyrwać z miasta, wybiegać się do upadłego, a także nabyć wiele przydatnych cech i umiejętności

QueenDream pisze:Kiedyś bardzo chciałam jechać na jakąś kolonię jak byłam mała, ale nigdy rodzice mi na to nie pozwolili, nie chcieli mnie po prostu na tak długo puścić samej, żebym była z daleka od domu.

A mnie rodzice co rok chcieli wysłać na jakieś kolonie, ale ja się nie dałam Nawet nie pamiętam czemu dokładnie nie chciałam. Po prostu nie chciałam ;p

Nigdy na żadnej kolonii, ani obozie nie byłam i czuję się taka, hmmm... wybrakowana
Niestety już nie dam rady tego nadrobić

Byłem raz na obozie sportowym , bardzo mi się podobało i chętnie bym tam pojechał jeszcze raz.

Jeździłam. Zaczęłam jak miałam lat 12, a skończyłam rok temu.
Dzięki takim koloniom i obozom dużo zwiedziłam zarówno latem jak i zimną.

Tristezza pisze:Gdy byliście dziećmi jeździliście na różne kolonie czy obozy? Jak je wspominacie? Dobrze się wtedy bawiliście?

Bawiłam się dobrze, ponieważ miałam świetną ekipę, na którą mogłam liczyć. Byliśmy dziećmi, miałam 12 lat, więc w takim wieku szybciej się nawiązuje znajomości, bo dzieci są bezkonfliktowe zazwyczaj. Było ekstra, trzy razy [12, 13, 15 lat] byłam w Białce Tatrzańskiej, na koloniach, a w tym roku na obozie w Czarnogórze. Byłam sama, bez koleżanek i źle się bawiłam w grupie obozowej, chociaż pogoda, klimat, ludzie- wspaniali.

Ja nigdy nie była na żadnym obozie ani na kolonii, wolałam jechać sobie do babci na wieś, spotkać się kuzynami i kuzynkami i wspólnie spędzać czas. Nigdzie nie jest mi lepiej niż tam. Cisza, spokój.