Macie takie swoje alter ego? Jest ono choć w małym stopsniu podobne do Was czy też nie?
Kiedy ono się najczęsciej objawia? zastanawialiscie sie dlaczego tak sie dzieje?

Hm, myślę, że alter ego to domena raczej artystów. Nie, nie mam. Wydaje mi się, że stale jestem sobą, chociaż oczywiście różnie zachowuję się w zależności od sytuacji i ludzi w otoczeniu. Trzeba się dostosowywać.

Uuuu... mam jedno takie paskudne, wredne i niemiłe. Czasem jest naprawdę okropne, kiedy ktoś nadepnie mi na odcisk.

Nie mam, chociaż mam różne etapy. Ale zawsze działam świadomie, więc alter ego samo się wyklucza. Jednak bywam skrajna, czasem aż za. Poddaje się chwilowym nastrojom, bo coś zobaczę, przeczytam, poczuję, np. wiatr, który mi coś przypomni. Czasem takie małe rzeczy powodują kompletnie różne wahania. Ze szczęśliwej nagle potrafię stać się wściekła, i odwrotnie. Z poukładanej wewnętrznie potrafię stać się rozsypana.

Nie wiem. Całkiem możliwe, że mam. Tylko, że jest ono słabe. Okazuje mi się wtedy kiedy jest mi źle, smutno, kiedy szkoda/żal mi innych. Sama nie raz i nie dwa próbowałam z tym walczyć, ale nie zawsze mi się to udaje. Jest takie czułe na nieszczęścia innych. Mimo wszystko wolę być odbierana jako ta 'twarda', która sobie da radę. Z tym wolę powalczyć sama, na osobności.

Wydaje mi się, że każdy ma takie swoje drugie ja, jedni w mniejszym, inni w większym stopniu.

Rusałka pisze:Czasem takie małe rzeczy powodują kompletnie różne wahania. Ze szczęśliwej nagle potrafię stać się wściekła, i odwrotnie. Z poukładanej wewnętrznie potrafię stać się rozsypana.

Czasem mam identycznie.

Kiedy ten temat został założony to wydawało mi się, że tak nie mam... I tak też pewnie jest, ale z drugiej strony... No właśnie. Minął zaledwie tydzień od założenia tematu i gdybym wtedy go skomentowała - to chyba teraz musiałabym zmienić swoje zdanie...
Otóż, chociażby jak teraz - przecież czasem łapie mnie taki nastrój, ta 'moja mała apatia', która jednak już po chwili robi ze mnie nader spokojnego człowieka, wstrzykując mi w żyły melancholie i ciszę.. O właśnie - tak jak przed chwilą - w takich momentach używam tego typu zwrotów, metafor, przelewam słowa lirycznie na papier... aaaj... Czy to może być alter ego? Chyba nie, choć to jednak jakaś zwykle zamknięta na klucz cecha...

Dla państwa mówiła druga Tomala, czyli jej Mr. Hyde.

Ostatnio bardzo popularne się zrobiło posiadanie jednego czy dwóch alter ego -,-'

Kiedyś sądziłem, że może i coś takiego mam.

Obecnie uważam, że to po prostu różne strony mnie i tyle.

Nie, alter ego nie posiadam (i całe szczęście... znosić drugiego takiego jak ja? brrrr)

nie posiadam

Ja nawet do końca nie jarzę, o co z tym alter ego chodzi, ale nie sądzę, bym jakieś miała. No chyba, że da się pod to podciągnąć mój sposób myślenia i zachowanie, kiedy mi, delikatnie mówiąc, odbije szajba w napadzie złości.

Alter ego? Hm... Podobno u mnie podpada to czasem pod rozdwojenie jaźni, tak się znajomi nabijają. Ale Duś posiada. Nawet dwa. Długo by się rozpisywać. Jedno powstało w okresie młodzieńczego buntu, kiedy obrażałam się na wszystko i wszystko mnie raniło. Problemy w domu, w szkole, wszystko się na siebie nałożyło. I tak narodziła się Soba. Wielu myśli, że chcę być w jakiś sposób oryginalna i zwrócić na siebie uwagę takim "głupim gadaniem". Niech myślą, ja wiem swoje. Jak i moja współlokatorka, często upominająca, żebym w końcu przestała dyskutować z powietrzem. Jest to spokojna odmiana mnie, dziecko, którym długo być nie mogłam, rekompensata straconej młodości.
Jest jeszcze coś w drugą stronę, Amelia, która jest... tym, kim ja nigdy nie będę, robi to, czego ja nigdy nie zrobię, przez co jest wspaniałym materiałem na bohaterkę miniatur. Nieokiełznana morderczyni, sadystka, masochistka, seksoholiczka.
I tak sobie żyjemy we trzy, choć zazwyczaj dwie, bo Amelia strzela fochy na lewo i prawo...

Alter ego mam. Tylko nie wiem, czy jest nim spokojna, cicha dziewczynka, którą jestem na co dzień, czy wredna jędza. Któreś z dwóch.

Nie zauważyłam u siebie. Fakt, zdarza się, że na wierzch wypływają jakieś moje inne, dotąd nieznane cechy, ale żeby to od razy alter ego było? Nie, na pewno nie :p

Wydaję mi się, ze posiadam jakby dwie takie osobowości. Jedna mroczniejsza, zlośliwa, sarkastyczna, ironiczna czasami okrutna. Druga czuła, wrażliwa na nieszcześcia innych, potrafiaca łatwo się wzruszać. Choć zazwyczaj nie okazuję takich uczuć, wolę na zewnątrz być twarda i czasem tez niedostępna, by nie okazać słabości