Ciekawy jestem czy także ktoś ma takie marzenie by stworzyć miejsce (okoliczność) by ludzie mogli się poznawać / do siebie zbliżać / bawić się / przeżywać coś wspólnie.

Bardzo marzyłem kiedyś o tym by stworzyć takie miejsce w który moi znajomi z różnych gron mogli się ze sobą poznać i zauważyć swoją wyjątkowość.
Lubię i wiem że generalnie my jako "człowieki"bardzo lubimy poznawać inne człowieki...w szczególności takie wyjątkowo inne (zazwyczaj takich bardzo innych ludzi w swoim starym gronie już nie znajdziemy). Jednak mamy też pewne przyzwyczajenie (?)...strach(?)..i p oprostu dobrze nam jest w bezpiecznych starych grupach. Więc rzadko wychodząc poza nie nie poznajemy "innych" ludzi. Przez to jakby mniej poznajemy świata (bo co człowiek to inne spojrzenie na świat)..mniej poznajemy tych spojrzeń na świat..a one bardzo rozwijają.

a więc marzyłem o tym by stworzyć miejsce by zapoznać moich znajomych z różnych gron..by dzięki sobie stali się "lepsi"..marzyłem też o tym by takie miejsce stworzyć nie tylko dla moich znajomych (bo dla moich znajomych to już marzenie się spełnia - "mój pokoik")..no i wymyśliłem imprezownię w której będą tylko imprezy tematyczne (wstęp tylko dla zaangażowanych we współtworzenie klimatu)..szczegóły może później bo już długo..

czy miał/ma ktoś podobne marzenie ??

ciekawe podejście do tego typu marzenia. niby wydaje się że jest to czysto banalne marzenie ale jakby jednak tak sie jemu przepatrzec to wcale takie banalne nie jest. ja raczej nie mam stałego grona przyjaciół czy też znajomych z ktorymi spędzam większość swego wolnego czasu czy też udaje się na imprezy więc po czesci takie marzenie nie jest mi potrzebne. ale przyznam szczerze że fajnie byłoby co jakiś czas poznawać ludzi z różnych środowisk aby jak ty to mowisz poznawać inne spojrzenie na świat.

Nie miałam nigdy takich marzeń, bo dla mnie one są nierealne. Znajomi z jednego środowiska czasem spotkają się (ale niechętnie) ze znajomymi z drugiego. Tylko ja stałam między jednymi a drugimi.
Twoje marzenie jeśli sie spełni to będzie sukces. Ale samo stworzenie miejsca nie wystarczy, trzeba jeszcze umieć połączyć, zainteresować jednych odmiennością drugich. Trudne ale nie twierdzę, że niewykonalne. Powodzenia.

Ciekawy pomysł i możliwy do zrealizowania. Tylko czy inni ludzie będą tak chętnie do współpracy? Trzeba by było wymyślać coś, co każdego zadowoli, jak to mówią dla każdego coś dobrego, ale fajnie, że masz taki pomysł do zrzeszania ludzi. Żeby też nie było tak, że przyjdą ludzie, ze swoimi znajomymi i tak czy siak będą trzymać się w swoich grupkach zamiast faktycznie poznawać nawzajem. Sama chyba chętnie wybrałabym się na taką imprezę tematyczną, jeśli ktoś zorganizowałby coś podobnego.

Pomysł jest bardzo fajny, bardzo miła alternatywa dla osób, które chciałyby "wyjść do ludzi" a nie bardzo wiedzą jak i nie bardzo mają gdzie znaleźć takowych. Myślę, że to mogłoby się udać gdyby większość przychodzących osób przychodziła z pozytywnym nastawieniem i chęcią zawiązania jakichś znajomości, doświadczenia dobrej zabawy

dariush, fajne to,ale moje zdanie jest takie jak ma Peggy_Brown. Jest to do wykonania,ale będzie trudno. Tym bardziej,że ludzie są tak zróżnicowani,są tak różne typy charakterów.. Mimo wszystko trzymam kciuki

Właśnie to miałem na myśli w mym marzeniu..

Zorza pisze:alternatywa dla osób, które chciałyby "wyjść do ludzi" a nie bardzo wiedzą jak i nie bardzo mają gdzie znaleźć takowych.

A co do realności, oryginalności i niezwykłości tego marzenia...to jest ono najzwyklejsze i powszednie. Masa jest takich wydarzeń na świecie..wszędzie wokół nas..każde wydarzenie czy to kulturalne czy sportowe czy jakiekolwiek inne spontaniczne czy zaplanowane jest miejscem by "wyjść do ludzi" by poznać kogoś.
Jednak w tych wszystkich wydarzeniach celem głównym zazwyczaj nie jest poznawanie ludzi..jest to cel poboczny..o którym w większości przypadków nie jesteśmy świadomi..i nawet nie pomyślimy że moglibyśmy kogoś za poznać przy okazji "tego wydarzenia". Oczywiście są ludzie którzy chodzą na "wydarzenia" by kogoś poznawać..ale marzy mi się by było to powszechne i naturalne..żeby nie było że przychodzi tłum..i każdy się bawi sam ze sobą..obok siebie...żeby powszechne i normalne było to że bawimy się razem..by każde "wydarzenie" łączyło a nie dawało "tylko" przeżycie.

Miałam kiedyś coś podobnego - ale względem wybranej osoby. W sumie, choć teraz nie ma żadnej takiej dla mnie ważnej osoby, chciałabym mieć miejsce, do którego nikt nie będzie miał dostępu, a w którym tylko ja i ta osoba będziemy mogli spędzać czas. Nie przepadam za tłumami, więc zredukowałam po prostu ilość osób z grupy do pary.
Mogłoby to być jakieś mieszkanie, o którym nikt z naszych światów by nie wiedział. Byłby to nasz wspólny azyl. Oj tak, tęsknię za czymś takim.

Takich miejsc jest wiele. Tak mi się wydaje. Praca, szkoła, autobus, park, koncert, pub, przystanek, stacja kosmiczna... Szkoda, że ludzie są tak w sobie zamknięci, że potrzeba silnego impulsu aby zacząć z kimś rozmawiać.

Ja bym chciał codziennie widywać coś takiego:
http://www.youtube.com/watch?v=VQ3d3KigPQM
Czysta zabawa i radość=] Gdyby tak na przystankach? Polubił bym komunikację miejską gdybym mógł tak sobie potańczyć przed autobusem ;]

zwariowany pisze:Czysta zabawa i radość=] Gdyby tak na przystankach? Polubił bym komunikację miejską gdybym mógł tak sobie potańczyć przed autobusem ;]

Jestem za!
Tylko szkoda, że ludzie są po prostu zbyt sztywni i mało co otwarci na jakiekolwiek tego typu wariacje. Ale sama bym potańczyła w takim tłoku

zwariowany pisze:Ja bym chciał codziennie widywać coś takiego

A ja bym nie chciał Szybko stałoby się nudne i wymuszone. No i pewnie zmiana byłaby taka, że krzywo by się patrzyło na ludzi, którzy nie biorą w tym udziału

sepän poika pisze:Szybko stałoby się nudne i wymuszone.

Nawet jeśli, to chociaż zdrowsze niż stanie i nicnierobienie, o!

sepän poika pisze:No i pewnie zmiana byłaby taka, że krzywo by się patrzyło na ludzi, którzy nie biorą w tym udziału

A bo ludzie tacy już są.

TrisHka pisze:Nawet jeśli, to chociaż zdrowsze niż stanie i nicnierobienie, o!

W czym byłoby zdrowsze? Bo nie widzę większych plusów w tym :x

TrisHka pisze:A bo ludzie tacy już są.

A może zbytni ekspresjonizm uczuciami i emocjami, to trochę przesada?

poly pisze:W czym byłoby zdrowsze? Bo nie widzę większych plusów w tym :x

Ruch to zdrowie

poly pisze:A może zbytni ekspresjonizm uczuciami i emocjami, to trochę przesada?

Nie o to mi chodziło. Ludzie już tacy są, że im musi 'coś' przeszkadzać. Jak nie jedno to drugie

TrisHka pisze:Ruch to zdrowie

Albo kontuzje

TrisHka pisze:Nie o to mi chodziło. Ludzie już tacy są, że im musi 'coś' przeszkadzać. Jak nie jedno to drugie

Tru.
Ale właśnie, może za dużo to przesada? Nie jest tak, że emocje są sprawą dość osobistą?

poly pisze:Albo kontuzje

A stanie w miejscu powoduje zastój, też nie jest to fajne

poly pisze:Ale właśnie, może za dużo to przesada? Nie jest tak, że emocje są sprawą dość osobistą?

Za mało też jest przesadą. Emocje, emocjami. Lepiej jest z siebie wszystko wyrzucić/ wypocić niż w sobie tłamsić, o!

TrisHka pisze:Lepiej jest z siebie wszystko wyrzucić/ wypocić niż w sobie tłamsić, o!

Ano, najlepiej jak na przystanku ludzie "wypocą", a potem wsiądą do autobusu. Czysta rozkosz

TrisHka pisze:Za mało też jest przesadą. Emocje, emocjami. Lepiej jest z siebie wszystko wyrzucić/ wypocić niż w sobie tłamsić, o!

Dlaczego?
Nasze emocje są naszymi emocjami, po co puszczać w obieg?

sepän poika, odniosłam się ogólnie do upustu emocji
Kto ma śmierdzieć to i tak będzie śmierdział, więc.. ?

poly pisze:Dlaczego?

No nie ma przymusu, ale lepiej z siebie to co negatywne wywalić, nawet lekarz Ci to powie