Eskel pisze:Mi marzenia i wyobraźnia na co dzień pomagają w życiu, bez tych dwóch czynników trudno byłobymi się odnaleźć. A Wam?

Mi tak samo... Nie powiem, żeby moje życie było oparte na marzeniach, ale marzenia pomagają w życiu i umacniają człowieka w pozytywnym nastawieniu do niego.

Ja to bardzo często zacząłem od pewnego czasu marzyć i teraz wiem, że marzenia bardzo wpływają na moje życie i postrzeganie rzeczywistości. Bez marzeń nie był bym wiecznym optymistą.

Ortografia. Muszol

Eskel pisze:Czy marzycie tylko w stylu 'marzę o pięknym, przystojnym facecie' albo 'chciałbym mieć duży dom, być bogatym i mieć 4 dzieci', czy też wasze marzenia są zespojne jakoby z Waszą osobowością? Tak, że bez marzeń nie moglibyście żyć?
Mi marzenia i wyobraźnia na co dzień pomagają w życiu, bez tych dwóch czynników trudno byłobymi się odnaleźć. A Wam?

O żadnych przystojniakach nie marzę, za to gdy jest mi smutno lub ciężko czasami uciekam w marzenia...
Oczywiście do lasu... nawet wyobrażony uspokaja.

Myślę, że tak, lubię marzyć, a w dodatku te marzenia pomagają mi w codziennym życiu, bo wciąż jest we mnie optymizm. ; )

Eskel pisze:czy też wasze marzenia są zespojne jakoby z Waszą osobowością?

Dziwne gdyby było inaczej. Moje marzenia zdecydowanie są częścią mojej osobowości, kształtują się razem z nią.

Na pewno moje marzenia są częścią mnie. I te marzenia potrafią ta samo jak i ja rozwijać się i zmieniać, bo na pewno nie marzę zawsze o tym samym. Tylko co jakiś czas zmienia się priorytet moich marzeń. I jeszcze powiem ta że bez marzeń nie było by mnie

Gdybym nie miała mojego małego "świata marzeń", w którym dobro, miłość i współczucie są na porządku dziennym, na 100% byłabym jedną z pustych lalek ze szkoły. Mój świat nauczył mnie jak żyć. Od zawsze byłam inna i nienawidziłam tego. Teraz widzę korzyści. Czasem nawet przenoszę się tam na lekcjach, mimo że wiem, iż powinnam być uważna, bo szkoła się przyda. Jednak nie mogę nad tym zapanować. Tam, w tym moim świecie są moi przyjaciele. Ci PRAWDZIWI. Mówcie co chcecie, ale nigdy nie przestane ich odwiedzać.
Tym są dla mnie marzenia. Inną rzeczywistością. I dlatego napisze książkę( troszkę realniejsze to niż przeniesienie się do "świata marzeń" na stałe), żeby ludzie mogli poznać moich przyjaciół. są wspaniali, uwierzcie mi, nie da się ich nie pokochać.

~ powiedział Forever Alone >.<

Eskel pisze:Czy marzycie tylko w stylu 'marzę o pięknym, przystojnym facecie' albo 'chciałbym mieć duży dom, być bogatym i mieć 4 dzieci', czy też wasze marzenia są zespojne jakoby z Waszą osobowością? Tak, że bez marzeń nie moglibyście żyć?
Mi marzenia i wyobraźnia na co dzień pomagają w życiu, bez tych dwóch czynników trudno byłobymi się odnaleźć. A Wam?

Nie marze tylko tak, a właśnie w ten sposób w jaki wymieniłaś to marze najmniej.
Moje marzenia są związane również z moją osobowością. Nie mogłabym żyć bez marzeń, bo w końcu co to za życie bez marzeń.
Tak samo jak Tobie, marzenia i wyobrażenia o życiu codziennym pomagają mi żyć i byłoby mi źle bez tych czynników.

Tak, marzenia są częścią mnie w równym stopniu co sentymenty, wspomnienia. A może na równym poziomie, o. Bo proporcje bardzo ciężko wymierzyć.

Nie. Marzenia są dupkowate.