StreetArt pisze:U mnie jest z tym różnie. Mam chwile, kiedy wszystko musi być posprzątane, bo wszystko mnie denerwuje. Są też dni, gdy bałagan mi zupełnie nie przeszkadza.

Podpisuję się pod tym

Pedant, u mnie w pokoju wszystko ma swoje miejsce i zawsze jest czysto.

Przeszkadzają mi pedanci.

Raczej pedantka. Lubię kiedy wokół mnie jest czysto i schludnie. Nienawidzę brudu, zwłaszcza w kuchni.

Zdecydowanie pedantka czasami aż do bólu Układam równo rzeczy,wszystko mam schludne ładne czyste i zadbane nienawidzę jak mi ciuchy leżą na podłodze porozrzucane,nie mam nic na podłodze,u swojego R też dbam o nasz pokój Ale nie mam w kolorach poukładanych ubrań ani pojemników podpisywanych

Cherry Bomb pisze:Ale nie mam w kolorach poukładanych ubrań

U mnie muszą wisieć na wieszakach kolorami

Bałaganiara. Owszem lubię porządek, ale najczęściej panuje on tylko przez chwilę. Mnie to nie przeszkadza, czasem, gdy już naprawdę nie mogę odnaleźć potrzebnych rzeczy coś tam ogarnę, ale minutę później jest to samo.

sepän poika pisze:"Jeśli zabałaganione biurko oznacza zabałaganiony umysł to co oznacza puste biurko?"

Pewnie dlatego puste biurko u mnie wygląda dziwnie i nienaturalnie.

Ciekawe, co oznacza burdel nie tylko na biurku...

Mój artystyczno - studencki nieład osiągnął już taki poziom, że mama zamówiła mi do pokoju taką dziwną szafę na całą ścianę - wszystko się tam mieści z komputerem stacjonarnym włącznie, mogę mieć bajzel jaki chcę, a jak ktoś przyjdzie to zasuwam to wszystko i mam czyściutki pokój. Obawiam się tylko, że jak potem będę to rozsuwać, to niektóre rzeczy powypadają.

Jestem stuprocentową bałaganiarą. Mój pokój wygląda, jakby przeszło tamtędy tornado, a mnie to nie przeszkadza. Raz jak byłam w pokoju na obozie ze straszną pedantką, to ona nie potrafiła patrzeć na to, jak ja porozrzucałam rzeczy, ona miała wokół siebie zaś sterylny porządek. Na szczęście nie kazała mi sprzątać

B- A- Ł- A - G- A -N - I - A - R-A to moje drugie imię, więc proszę mnie tak tytułować . Nienawidzę sprzątania, mycia naczyń, wynoszenia śmieci - choć to jeszcze da się znieść- i wychodzenia do sklepu. Kiedy mam cokolwiek zrobić w domu, to jestem chora. W moim pokoju nie ma bałaganu, tylko panuje artystyczny nieład;).

Robe-Rose pisze:B- A- Ł- A - G- A -N - I - A - R-A to moje drugie imię, więc proszę mnie tak tytułować . Nienawidzę sprzątania, mycia naczyń, wynoszenia śmieci - choć to jeszcze da się znieść- i wychodzenia do sklepu. Kiedy mam cokolwiek zrobić w domu, to jestem chora. W moim pokoju nie ma bałaganu, tylko panuje artystyczny nieład;).

To się nazywa lenistwo, nie bałaganiarstwo

Robe-Rose pisze:W moim pokoju nie ma bałaganu, tylko panuje artystyczny nieład;).

Artystyczny nieład ma zamysł, to jest czyste niechlujstwo. Albo entropia, jak kto woli.

W moje zajmowanie się sprawami, w naukę, w rysowanie, w pieczenie, nawet w samo sprzątanie wpisane jest rozrzucanie rzeczy dookoła. Ale nieładu nie lubię, chociaż często mi towarzyszy.

Nie lubię jak mam bałagan, ale czasem nie mam ochoty sprzątnąć (odkurzyć, przebrać rzeczy)
Na pewno ubrania się nie walają. Brudne odkładam do kosza..
Co do WC, to mama nas wychowała dobrze
Naczynia zazwyczaj od razu po sobie zmywam.

Bałaganiarz jak się patrzy ^^
W pokoju to istna masakra, ale jak mówi fajny tekst ^^ Tylko Geniusz panuje nad chaosem.
Tak wiec nie sprzątam za często, nawet jak maja odwiedzić mnie moi znajomi, bo wiedza
jak jest u mnie i musza to akceptować ^^,

Trudno mnie tutaj przypisać do któreś z grup. Bo ogólnie rzecz biorąc to w tygodniu jest niejaki bałagan u mnie, szczególnie z ciuchami, zalegają na krześle, jakby ktoś pytał. Ale czasami mam tak, że jakikolwiek bałagan do istnego szału mnie doprowadza, przez co potem krzyczę na siostrę, by ta raczyła posprzątać albo jak jestem sama to zabieram się za to od razu.

Bałaganiarz, ale z wielkim umiarem.

Jestem okropną bałaganiarą. Nigdy nie sprzątam, chyba, że ktoś mnie zmusi.

Kiedyś wielka bałaganiara, dziś lekko pedantyczna ( choć nie zawsze ) dziewczyna. Skąd ta zmiana? Przez mojego faceta, ano.. tu dokładnie widać jaki wpływ na daną osobę może mieć inna osoba tak tak !

Pedantka, chociaż lubująca artystyczny nieład.

Ogólnie jestem bałaganiarą, jednego dnia potrafię posprzątać, a drugiego już mieć syf. Zwykle sprzątam, gdy muszę, albo dostaję niesamowitej weny.
Jednak - jeśli chodzi o ułożenie fryzury, makijaż, dobieranie ubrań to pod tym względem jestem strasznie pedantyczna, wszystko musi być idealnie. Gdy np. wiem, że stoją mi włosy, jakaś nitka wystaje mi z ubrania zaczynam czuć się strasznie... nieswojo [?] i momentalnie muszę to poprawić i dopracować. Paznokcie też muszę mieć równe, dobrze wypiłowane i idealnie pomalowane. Zwracam uwagę na szczegóły, których pewnie nikt inny nie zauważy. A jednak jakiś najmniejszy szczegół potrafi doprowadzić mnie do szaleństwa.

Icannotfly. pisze:Jednak - jeśli chodzi o ułożenie fryzury, makijaż, dobieranie ubrań to pod tym względem jestem strasznie pedantyczna, wszystko musi być idealnie. Gdy np. wiem, że stoją mi włosy, jakaś nitka wystaje mi z ubrania zaczynam czuć się strasznie... nieswojo [?] i momentalnie muszę to poprawić i dopracować. Paznokcie też muszę mieć równe, dobrze wypiłowane i idealnie pomalowane. Zwracam uwagę na szczegóły, których pewnie nikt inny nie zauważy. A jednak jakiś najmniejszy szczegół potrafi doprowadzić mnie do szaleństwa.

Też to mam... Pomijając włosy, one mogą być w totalnym nieładzie, zresztą zazwyczaj są Ale paznokcie, nitki, itp. również mnie do szału doprowadzają. Muszę poprawić daną rzecz, bo inaczej będę miała "zły humor"?

Bogini Śmiechu pisze:Pomijając włosy, one mogą być w totalnym nieładzie

To u mnie w tym przypadku są dwie skrajności. Albo idealnie ułożone tzn wyprostowane zazwyczaj po umyciu, i tak 2 dni.. na trzeci dzień totalny nieład. Co do makijażu nie wypowiem się bo jedyne co maluje to rzęsy

Szalona_Kotka pisze:Do której grupy się zaliczacie?

Cóż, generalnie jestem dziwnym przypadkiem, bo zdecydowanie więcej bałaganię niż sprzątam. Ale jak już sprzątam, to na błysk. I strasznie się denerwuję, jak ktoś mi wtedy znowu zrobi bałagan. Poza tym o wiele lepiej czuje się w miejscu, w którym panuje jako-taki ład.

Bałaganiarz.
I podobnie do LadySunshine, jak już sprzątam, to jak najlepiej i nie cierpię gdy ktoś mi bałagani Za to ja komuś - z miłą chęcią

Co do mnie - pedantka.
Podobnie jak dziewczęta wyżej - włosy idealnie, ubranie idealnie... Gdy wiem, że coś jest nie tak, mam straszny dyskomfort i nie potrafię się na niczym skupić...

I posty też - musi być idealnie, potrafię kilka razy edytować...

U mnie jest. Gdy nie ma czasu czy też jestem zajęta to ok, TOLERUJE chaos, ale przychodzi za pewien czas max (2-3 dni) gdzie patrzę na swój pokój i biorę się za sprzątanie bo nie wytrzymam w nim dłużej.
Ogólnie to zdecydowanie wolę czystość, ale bez przesady nie musi wszystko być jak w alfabecie.

Zdecydowanie bałaganiarz. Nie potrafię posprzątać tak by ład trwał dłużej niż pół dnia.

ojej ja to mam idealny wręcz porządek - lubię bałaganić, ale mam do tego za mały pokój i bałagan mnie ogranicza

Jestem bałaganiarą a jednocześnie estetką i chorobliwą perfekcjonistką, więc
Przeważnie strasznie się ze wszystkim rozwalam i ciężko mi utrzymać porządek, jednak jak już się zrobi bałagan to sprzątam na połysk.

Jaoś daleko mi do pedanta więc jestem bałaganiarzem jak się patrzy

Bałaganiarz, ale lubie sprzątać