Witamy na Forum Wielotematycznym, Marzycielskim

Witamy na Forum Wielotematycznym, Forum Marzycielskim, z nami nie będziesz się nudził.
Załóż konto już dziś a na pewno nie pożałujesz!
Śledź forum na bieżąco!

Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Świat książek. Potrafisz 'pożreć' książkę w jedną noc? Podaj tytuł, niech inni też nie mogą zasnąć bez dowiedzenia się co będzie w następnym rozdziale.

Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: QueenDream » śr 29 wrz, 2010 14:49

Jaki jest Wasz ulubiony wiersz i dlaczego?
Jakiego autora wierszy najbardziej lubicie?
Możecie także wstawiać teksty ulubionych wierszy
"Tak jak obłok zstąpił z nieba podał rękę, tak jak ptak mi dziś zaśpiewa swą piosenkę, tak jak szczęście trwa już wiecznie, trwa dziś dłużej, tak on szczęście mi przyniesie, białe róże...."
Awatar użytkownika
QueenDream
Administrator
 
Rejestracja: czw 18 gru, 2008 19:08
Lokalizacja: Kraina Marzeń
Has thanked: 51 times
Have thanks: 42 times
Imię: Aldona
Płeć: Kobieta
Marzenie: Być szczęśliwą i spełnioną mężatką.
Medals: 1
Posty: 30312

Postautor: Icannotfly. » śr 29 wrz, 2010 18:18

Lubię wiersz Niepewność Adama Mickiewicza:

Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,
Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;
Jednakże gdy cię długo nie oglądam,
Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam;
I tęskniąc sobie zadaję pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Gdy z oczu znikniesz, nie mogę ni razu
W myśli twojego odnowić obrazu?
Jednakże nieraz czuję mimo chęci,
Że on jest zawsze blisko mej pamięci.
I znowu sobie powtarzam pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Cierpiałem nieraz, nie myślałem wcale,
Abym przed tobą szedł wylewać żale;
Idąc bez celu, nie pilnując drogi,
Sam nie pojmuję, jak w twe zajdę progi;
I wchodząc sobie zadaję pytanie;
Co tu mię wiodło? przyjaźń czy kochanie?

Dla twego zdrowia życia bym nie skąpił,
Po twą spokojność do piekieł bym zstąpił;
Choć śmiałej żądzy nie ma w sercu mojem,
Bym był dla ciebie zdrowiem i pokojem.
I znowu sobie powtarzam pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Kiedy położysz rękę na me dłonie,
Luba mię jakaś spokojność owionie,
Zda się, że lekkim snem zakończę życie;
Lecz mnie przebudza żywsze serca bicie,
Które mi głośno zadaje pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czyli też kochanie?

Kiedym dla ciebie tę piosenkę składał,
Wieszczy duch mymi ustami nie władał;
Pełen zdziwienia, sam się nie postrzegłem,
Skąd wziąłem myśli, jak na rymy wbiegłem;
I zapisałem na końcu pytanie:
Co mię natchnęło? przyjaźń czy kochanie?



I Nic dwa razy Wisławy Szymborskiej (ogólnie uwielbiam jej wiersze, są takie lekkie):

Nic dwa razy

Nic dwa raz się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy sie bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch tych samych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi byo, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża ? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat ? A może kamień ?

Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem ?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szkać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.
- A ja lubię ten kawałek nieba...
- Ten kawałek nieba ma w du.pie, że go lubisz.
Icannotfly.
Newbie
 
Rejestracja: sob 12 cze, 2010 13:48
Lokalizacja: Stamtąd.
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Agnieszka
Medals: 2
Posty: 4411

Postautor: Obwarzanek » śr 29 wrz, 2010 22:04

Reduta Ordona Mickiewicza bije na łeb wszystko, co znam i nie ma drugiego utworu, który poruszyłby mnie do tego stopnia jak ten. Fragmenty znam na pamięć, ale mam zamiar umieć całość.

Gdzież jest król, co na rzezie tłumy te wyprawia?
Czy dzieli ich odwagę, czy pierś sam nadstawia?
Nie, on siedzi o pięćset mil na swej stolicy,
Król wielki, samowładnik świata połowicy;
Zmarszczył brwi, - i tysiące kibitek wnet leci;
Podpisał, - tysiąc matek opłakuje dzieci;
Skinął, - padają knuty od Niemna do Chiwy.
Mocarzu, jak Bóg silny, jak szatan złośliwy,
Gdy Turków za Bałkanem twoje straszą spiże,
Gdy poselstwo paryskie twoje stopy liże, -
Warszawa jedna twojej mocy się urąga,
Podnosi na cię rękę i koronę ściąga,
Koronę Kazimierzów, Chrobrych z twojej głowy,
Boś ją ukradł i skrwawił, synu Wasilowy!


KOCHAM, KOCHAM, KOCHAM.

Poza tym uwielbiam Stepy Akermańskie, Moja piosnka Norwida, Sonet XCVII Szekspira i Rotę Konopnickiej. To takie moje ulubione, główne pozycje.
...ponieważ bułka.

Tu krzyż przydrożny, tam święty gaj;
jest takie miejsce, taki kraj...
Obwarzanek
Newbie
 
Rejestracja: sob 20 gru, 2008 23:08
Lokalizacja: ciemności psychozy
Has thanked: 23 times
Have thanks: 33 times
Imię: Ignac.
Płeć: Mężczyzna
Medals: 6
Posty: 6826

Postautor: Dante Alighieri » ndz 05 gru, 2010 21:13

Pewnego dnia pośrodku nocy
Dwóch martwych chłopców wzięło się do walki
Stanęli plecami naprzeciw siebie
Wyciągnęli miecze i walkę zaczęli

Jeden był ślepy a drugi nie widział
Więc wybrali głupiego na sędziego
Ślepy zabrał się do walki fair play
Natomiast głupi krzyknął "hura"

Sparaliżowany osioł, obok przechodząc
Kopnął ślepego w oko
Przekopując go przez dziewięcio calowy murek
Do suchego kanału i wszystkich utopił

Głuchy policjant słyszał hałas
Przyszedł aresztować dwóch martwych chłopców
Jeżeli nie wierzysz że historia jest prawdziwa
Zapytaj się ślepego, który również to widział.

I drugi:
Gdy wchodziłem po schodach
Zobaczyłem człowieka którego nie było
Dzisiaj znowu go tam nie było
Ach, jakbym chciał by sobie odszedł

Gdy wracałem do domu ostatniej nocy na drzewie
Ten człowiek czekał tam na mnie
Lecz gdy rozglądnąłem się wokół holu
Nie mogłem go tam nigdzie wypatrzyć!
Odejdź, odejdź i nigdy nie wracaj
Odejdź, odejdź i proszę nie trzaskaj drzwiami

Ostatniej nocy widziałem pod schodami
Człowieczka którego tam nie było
Dzisiaj znowu go tam nie było
Ach, jakbym chciał by sobie odszedł
Awatar użytkownika
Dante Alighieri
 
Rejestracja: ndz 05 gru, 2010 19:21
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Posty: 16

Postautor: alyouidiot » ndz 05 gru, 2010 21:22

Jestem Julią
mam lat 23
dotknęłam kiedyś miłości
miała smak gorzki
jak filiżanka ciemnej kawy
wzmogła
rytm serca
rozdrażniła
mój żywy organizm
rozkołysała zmysły

odeszła

Jestem Julią
na wysokim balkonie
zawisła
krzyczę wróć
wołam wróć
plamię
przygryzione wargi
barwą krwi

nie wróciła

Jestem Julią
mam lat tysiąc
żyję -
Halina Poświatowska - Jestem Julią



Na wszystkich dworcach świata
W poczekalniach, na peronach
Każda rozmowa o życiu
Zostaje niedokończona

Podróżni różni
Nic się nie różnią
Na dworcach każdy
Staje się próżnią

Jest tak jak wszędzie
Szczęście, nieszczęście
Tylko, że w pędzie
Tylko, że częściej

Na wszystkich dworcach świata
Daleką drogą olśnienie
Toczysz się losu koleją
Po swoje przeznaczenie

Suma powrotów i pożegnań
Daje w efekcie zero
Niektórym życie jak pociąg
Niektórym życie jak peron
Wsiadają, wysiadają
W bufetach piwem się raczą
Przyjeżdżają, odjeżdżają
Płaczą

Gubią się, odnajdują
Walizy taszczą
Zjadani, wypluwani
Dworców studrzwiową paszczą

Niech wszystko działa
Zgodnie z rozkładem
Pociąg odchodzi
Ja, nie pojadę
Jonasz Kofta - Rozmyślania na dworcu
ain't no sunshine when he's gone
alyouidiot
Bujający w obłokach
 
Rejestracja: sob 23 paź, 2010 19:48
Lokalizacja: spod warszafki
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Posty: 456

Postautor: ajwenhou » ndz 05 gru, 2010 21:23

jakoś lubię poezję księdza Janusza Malinowskiego..

Tak naprawdę
Nawet ci co wszystko wiedzą
Wiedzą tylko troszeczkę
Ci co myślą logicznie
Zwykle nie logicznie robią
Ci co dużo mogą
Mogą najczęściej niewiele
A ci co się nikogo nie boją
Boją się siebie
Naprawdę
Są tylko ci
Którzy kochają


ooo, i erotyki Wojaczka :serce:
happy?
ajwenhou
Newbie
 
Rejestracja: śr 20 paź, 2010 18:54
Lokalizacja: Gouda
Has thanked: 2 times
Have thanks: 11 times
Imię: Ania
Płeć: Kobieta
Medals: 4
Posty: 5529

Postautor: User » pn 06 gru, 2010 09:00

W dniu mojej śmierci
gdy moje serce nie będzie mogło już dłużej bić
mam nadzieje, ze umrę za Sprawę
lub za Wiarę, dla której chciałem żyć
Umrę przed czasem
Ponieważ czuje Otchłań Cienia
Tak wiele chciałem osiągnąć
Zanim sięgnę po śmierć
Zmierzyłem się z możliwością
i starłem ostatnią łzę z oczu
Kochałem wszystkich, którzy dobrze czynili
w dniu mojej śmierci


Tupac Amaru Shakur
Awatar użytkownika
User
 

Postautor: Q » wt 28 gru, 2010 17:09

Powstrzymam się od cytowania moich ulubionych wierszy - jest ich zbyt dużo, a i nie ręczę, że w przyszłym tygodniu nie zmienię zdania na ich temat. Poezja to jedna z moich wielkich życiowych miłości, więc przez moje ręce przeszło mnóstwo autorów.

Leopold Staff i Charles Baudelaire to moi mistrzowie, których mogę recytować z pamięci, aczkolwiek tego nie robię z szacunku do ich kunsztu - raczej marny ze mnie recytator. Uwielbiam dekadentów, bolączki mrocznej i zagubionej duszy, sarkazm, kipiący z niemal każdej linijki. Dodatkowo początki kariery Staffa (chodzi mi dokładnie o tomik Sny o potędze) fascynują mnie swoimi ciągłymi nawiązaniami do filozofii Nietzschego - dokładnie w tych aspektach, które do mnie trafiają.

Teraz jestem na etapie maglowania poezji metafizycznej. Z angielskiej preferuję pana Roberta Herrick'a i George'a Herberta, a z francuskiej (głównie XX wieku) - Eugène Guillevic, Jean-Pierre Lemaire, Jacques Dupin.
Za co lubię metafizyków? Głównie za to, że można czytać ich sto razy i dalej nie dojść do tego, o co im właściwie chodzi. Brzmi absurdalnie? Dla miłośnika poezji taka ogromna możliwość interpretacji to prawdziwa zabawa.
Reszta jest milczeniem.
Q
Spełniacz Marzeń
 
Rejestracja: pt 11 gru, 2009 13:50
Has thanked: 0 time
Have thanks: 1 time
Medals: 1
Posty: 1887

Postautor: królewna » wt 28 gru, 2010 18:42

To moze głupie, ale po prostu kocham wszyskie wiersze Mickiewicza. Kiedyś ich nie lubiałam bo byliśmy zmuszani do ich czytania w zkole, ale teraz naprawę odkryłam ich piękno. Mickiewicz był mistrzem w tej dziedzinie. Żadne jego słowo nie jest przypadkowe, każde dokładnie przemyślane i znajduje się w odpowiednim miejscu. Szczególnie ballady uwielbiam... Mmm..."Świtezianka", "Romantyczność". O i "Oda do młodości" Miskiewicza po prostu mnie rzuca na kolana. :)
królewna
 
Rejestracja: wt 28 gru, 2010 15:12
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Posty: 12

Postautor: babka cukrowa » sob 01 sty, 2011 12:38

Adam Asnyk - "Między nami nic nie było"
Między nami nic nie było!
Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych.
Nic nas z sobą nie łączyło --
Prócz wiosennych marzeń zdradnych;

Prócz tych woni, barw i blasków
Unoszących się w przestrzeni,
Prócz szumiących śpiewem lasków
I tej świeżej łąk zieleni!

Prócz tych kaskad i potoków
Zraszających każdy parów,
Prócz girlandy tęcz, obłoków,
Prócz natury słodkich czarów;

Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,
Z których serce zachwyt piło,
Prócz pierwiosnków i powojów,
Między nami nic nie było!

Powiedz mi jak mnie kochasz.
- Powiem.
- Więc?
- Kocham cię w słońcu. I przy blasku świec.
Kocham cię w kapeluszu i w berecie.
W wielkim wietrze na szosie, i na koncercie.
W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach.
I gdy śpisz. I gdy pracujesz skupiona.
I gdy jajko roztłukujesz ładnie -
nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie.
W taksówce. I w samochodzie. Bez wyjątku.
I na końcu ulicy. I na początku.
I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz.
W niebezpieczeństwie. I na karuzeli.
W morzu. W górach. W kaloszach. I boso.
Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą.
I wiosną, kiedy jaskółka przylata.
- A latem jak mnie kochasz?
- Jak treść lata.
- A jesienią, gdy chmurki i humorki?
- Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki.
- A gdy zima posrebrzy ramy okien?
- Zimą kocham cię jak wesoły ogień.
Blisko przy twoim sercu. Koło niego.
A za oknami śnieg. Wrony na śniegu
Konstanty Ildefons Gałczyński
Awatar użytkownika
babka cukrowa
Marzyciel-Gaduła+
 
Rejestracja: sob 13 lis, 2010 11:03
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Posty: 194

Postautor: Nomadin » ndz 02 sty, 2011 14:17

Trzy słowa. Edgar Alan Poe. Z niewiadomych przyczyn jego wiersze z "Krukiem" na czele mnie tak zachwyciły, że ciągle pochłaniam jego poezje która mi daje jednocześnie pomysły do pisania.
"Let us go inside, something's on THEIR mind
THEY are still alive, can You feel THEIR eyes
Can You feel THEIR eyes?
Now that You are stuck with me You
better be my friend."
Obrazek
Nomadin
Extra marzyciel
 
Rejestracja: sob 23 paź, 2010 10:13
Lokalizacja: Bramy Piekieł
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Medals: 1
Posty: 757

Postautor: Lyssa » czw 06 sty, 2011 16:01

Jan Twardowski "Śpieszmy się"
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dzwięk troche niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widziec naprawde zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzec
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a bedziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiac o miłosci
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą
Awatar użytkownika
Lyssa
 

Postautor: ARmy » ndz 09 sty, 2011 23:59

Ostatnio, za sprawą koleżanki zacząłem czytać wiersze Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Niektóre powaliły mnie grą skojarzeń, słów i pokładem doświadczeń. No i moja koleżanka jest równie zdolna w tej kwestii. Używam jej wierszy w opisie gg, bo mają coś magicznego w sobie.
ARmy
Bujający w obłokach
 
Rejestracja: śr 11 sie, 2010 17:05
Lokalizacja: Ziemia... ponoć
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Adam
Płeć: Mężczyzna
Posty: 208

Postautor: tomala. » pn 10 sty, 2011 08:14

Baczyński.. kocham twórczość tego człowieka. Szczególnie "Dwie Miłości"..

Krzysztof Kamil Baczyński - Dwie Miłości

Więc pokochałeś kruche, ciepłe ciało,
które się w formach słowiczych ustało,
jak mleko płynie w szklanym smukłym dzbanie,
skrzypiec ma smutek i roślin śpiewanie.
Więc pokochałeś je. Jak ruczaj sobie
przed oczy stawiasz, aby twarze obie:
i ta odbita, i twoja prawdziwa,
były jak jeden ruch, co poukrywa
ziemię jak pożar i niebo jak jaśmin,
na które jedno serce jest małe i ciasne.
I pokochałeś jeszcze ziemię grozy
z ognistym śladem wielkich kroków bożych,
ziemię, gdzie bracia popieleją z tobą,
gdzie śmierć i wielkość jak dwa gromy obok
stoją u skroni i skrzydłami biją
tym, co umarli, i tym, którzy żyją.
Więc pokochałeś jej rzek bicz srebrzysty
i białe pióra mazowieckiej Wisły,
i góry ciężkie jak chmury na ziemi,
i ludzi skutych - i tak żyjesz niemi.
I kiedy z szablą rozpaloną stoisz
u huraganów ostatniego boju,
i kiedy broń jak życie w dłoni ważysz,
a nie masz łzy na sercu i na twarzy,
gdy rzucasz ciało jak puchy świetliste,
wiotkie jak śpiew, a z nim odbicie czyste,
by mieć twarz jedną nie odbitą w ciszy,
napiętnowaną śmierci czarnym krzyżem,
myślisz, że z Boga musi być ta miłość,
dla której młodość w grobie się prześniło.
Masz taki komfort, jesteś disko. Mi ciągle bliżej do Sex Pistols.
Ja mam mieszkanie tam, gdzie nie trzeba, źle się odżywiam, źle się ubieram...


Reach out. Speak out. Keep out. Stand out.
The Out Campaign.
tomala.
Newbie
 
Rejestracja: czw 02 gru, 2010 21:48
Lokalizacja: polski biegun ciepła
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Paulina
Medals: 3
Posty: 1607

Postautor: poly » czw 21 kwie, 2011 21:38

Szymborska Wisława

Prospekt


Jestem pastylka na uspokojenie.
Działam w mieszkaniu,
skutkuję w urzędzie,
siadam do egzaminów,
starannie sklejam rozbite garnuszki -
tylko mnie zażyj,
rozpuść pod językiem,
tylko mnie połknij,
tylko popij wodą.

Wiem, co robić z nieszczęściem,
jak znieść złą nowinę,
zmniejszyć niesprawiedliwość,
rozjaśnić brak Boga,
dobrać do twarzy kapelusz żałobny.
Na co czekasz -
zaufaj chemicznej litości.

Jesteś jeszcze młody (młoda),
powinieneś (powinnaś) urządzić się jakoś.
Kto powiedział,
że życie ma być odważnie przeżyte?

Oddaj mi swoją przepaść -
wymoszczę ją snem,
będziesz mi wdzięczny (wdzięczna)
za cztery łapy spadania.

Sprzedaj mi swoją duszę.
Inny się kupiec nie trafi.

Innego diabła już nie ma.
Świat cię nie kocha.
poly
Newbie
 
Rejestracja: ndz 13 lut, 2011 11:44
Has thanked: 61 times
Have thanks: 51 times
Imię: Iwona
Medals: 4
Posty: 2656

Postautor: Perła_Mroku » czw 02 cze, 2011 23:18

Kazimierz Przerwa-Tetmajer Lubię, kiedy kobieta...

Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu,
kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię w przegięciu,
gdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie
i wargi się wilgotne rozchylą bezwiednie.

Lubię, kiedy ją rozkosz i żądza oniemi,
gdy wpija się w ramiona palcami drżącemi,
gdy krótkim, urywanym oddycha oddechem
i oddaje się cała z mdlejącym uśmiechem.

I lubię ten wstyd, co się kobiecie zabrania
przyznać, że czuje rozkosz, że moc pożądania
zwalcza ją, a sycenie żądzy oszalenia,
gdy szuka ust, a lęka się słów i spojrzenia.

Lubię to -- i tę chwilę lubię, gdy koło mnie
wyczerpana, zmęczona leży nieprzytomnie,
a myśl moja już od niej wybiega skrzydlata
w nieskonczone przestrzenie nieziemskiego świata.


Ogólnie uwielbiam również sonety do Laury Francesco Petrarki:
Gama uczuć obejmuje świat radości i smutków, ale również zagadnienia większej miary, jak przemijalność życia, śmierć, wolność, chwała. Zauważa się wyraźny kontrast między marzeniem o wieczności a dążeniami wynikającymi z potrzeb życia ziemskiego, konflikt między wolą a rozumem.
___________________________
...lubię tęsknić
wspinać się po poręczy dźwięku i koloru
w usta otwarte chwytać zapach zmarznięty

lubię moją samotność
zawieszoną wyżej
niż most
rękoma obejmujący niebo

miłość moją
idącą boso
po śniegu.
Perła_Mroku
Bujający w obłokach
 
Rejestracja: czw 02 cze, 2011 22:21
Has thanked: 10 times
Have thanks: 4 times
Imię: surrealizm_
Medals: 1
Posty: 327

Postautor: Master Jedi » pn 27 cze, 2011 22:59

Może wyjdę na nieczułą i niewrażliwą, ale powiem tak. Nie znoszę wierszy. Żadnych. Dla mnie to kompletna bzdura. A zwłaszcza to, co się z nimi robi, tzn. analiza i interpretacja. ;)
Poezja do mnie nie trafia i bardzo jej nie lubię. Przykro mi. :P
Master jest tylko jeden... ja!
Master Jedi
Łapacz chmur
 
Rejestracja: sob 11 kwie, 2009 14:23
Lokalizacja: Września
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Medals: 1
Posty: 807

Postautor: tomala. » pn 01 sie, 2011 12:56

Perła_Mroku, "Lubię, kiedy kobieta" Tetmajera jest jednym z moich ulubionych wierszy... Jest piękny, chociaż cholernie śmiały, nawet po ponad stu latach... Tak samo wymieniona przez persecutorie "Reduta Ordona" - jak nigdy nie potrafię jakoś przekonać do siebie Mickiewicza to tekst twór zawsze mnie powala w każdym calu..
Sama wymieniłam wcześniej Baczyńskiego i tak myślę teraz, że przecież jednym z moich ulubionych... - a raczej niesamowicie wpływającym na emocje i uczucia jest jego najbardziej popularny tekst, a nie tylko opisany przedtem. I chociaż, właśnie przez czasową modę na na ten wiersz, "Elegia o... (chłopcu polskim)" była przeze mnie niedoceniona to teraz... aaj... od pewnego, dłuższego już czasu, niszczy mnie, powala na ziemię, znowu podnosi, pobija wszystko...
Baczyński jest moim królem, mistrzem, poetyckim autorytetem i inspiracją... naprawdę...

Oddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą,
haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,
wyszywali wisielcami drzew płynące morze.
Wyuczyli cię, syneczku, ziemi twej na pamięć,
gdyś jej ścieżki powycinał żelaznymi łzami.
Odchowali cię w ciemności, odkarmili bochnem trwóg,
przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg.
I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?


(20. III. 1944 r.)

[ Dodano: Wto 23 Sie, 2011 20:55 ]
Dorzucam wiersz, który może nie jest moim ulubionym, ale zawiera mój ulubiony cytat (pierwsze dwa wersy):

Nie każde złoto jasno błyszczy,
nie każdy błądzi kto wędruje.
Nie każdą siłę starość zniszczy,
korzeni w głębi lód nie skuje.
Z popiołów strzelą znów ogniska,
a mrok rozświetlą błyskawice.
Złamany miecz swą moc odzyska,
król tułacz wróci na stolicę.


J. R. R. Tolkien
Masz taki komfort, jesteś disko. Mi ciągle bliżej do Sex Pistols.
Ja mam mieszkanie tam, gdzie nie trzeba, źle się odżywiam, źle się ubieram...


Reach out. Speak out. Keep out. Stand out.
The Out Campaign.
tomala.
Newbie
 
Rejestracja: czw 02 gru, 2010 21:48
Lokalizacja: polski biegun ciepła
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Paulina
Medals: 3
Posty: 1607

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: Friday » pt 16 wrz, 2011 21:44

Uwielbiam poezję i mam mnóstwo ulubionych wierszy. Ostatnio w głowie siedzą mi szczególnie te:

Julian Tuwim
"Przy okrągłym stole"

"A może byśmy tak, jedyna,
Wpadli na dzień do Tomaszowa?
Może tam jeszcze zmierzchem złotym
Ta sama cisza trwa wrześniowa...

W tym białym domu, w tym pokoju,
Gdzie cudze meble postawiono,
Musimy skończyć naszą dawną
Rozmowę smutnie nie skończoną.

Do dzisiaj przy okrągłym stole
Siedzimy martwo, jak zaklęci!
Kto odczaruje nas? Kto wyrwie
Z nieubłaganej niepamięci?

Jeszcze mi ciągle z jasnych oczu
Spływa do warg kropelka słona,
A ty mi nic nie odpowiadasz
I jesz zielone winogrona.

Jeszcze ci wciąż spojrzeniem śpiewam:
"Du holde Kunst"... i serce pęka!
I muszę jechać... więc mnie żegnasz,
Lecz nie drży w dłoni mej twa ręka.

I wyjechałem, zostawiłem,
Jak sen urwała się rozmowa,
Błogosławiłem, przeklinałem:
"Du holde Kunst! Więc tak? Bez słowa?".

Ten biały dom, ten pokój martwy
Do dziś się dziwi, nie rozumie...
Wstawili ludzie cudze meble
I wychodzili stamtąd w zadumie...

A przecież wszystko - tam zostało!
Nawet ta cisza trwa wrześniowa...
Więc może byśmy tak, najmilsza,
Wpadli na dzień do Tomaszowa...?"
(Swoją drogą uwielbiam wykonanie tego wiersza w postaci utworu muzycznego przez E. Demarczuk).

No i moja miłość od pierwszego przeczytania:

Juliusz Słowacki
"HYMN"

"Smutno mi, Boże! - Dla mnie na zachodzie
Rozlałeś tęczę blasków promienistą;
Przede mną gasisz w lazurowéj wodzie
Gwiazdę ognistą...
Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,
Smutno mi, Boże!

Jak puste kłosy, z podniesioną głową
Stoję rozkoszy próżen i dosytu...
Dla obcych ludzi mam twarz jednakową,
Ciszę błękitu.
Ale przed Tobą głąb serca otworzę,
Smutno mi, Boże!

Jako na matki odejście się żali
Mała dziecina, tak ja płaczu bliski,
Patrząc na słońce, co mi rzuca z fali
Ostatnie błyski...
Choć wiem, że jutro błyśnie nowe zorze,
Smutno mi, Boże!

Dzisiaj, na wielkim morzu obłąkany,
Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem,
Widziałem lotne w powietrzu bociany
Długim szeregiem.
Żem je znał kiedyś na polskim ugorze,
Smutno mi, Boże!

Żem często dumał nad mogiłą ludzi,
Żem prawie nie znał rodzinnego domu,
Żem był jak pielgrzym, co się w drodze trudzi
Przy blaskach gromu,
Że nie wiem, gdzie się w mogiłę położę,
Smutno mi, Boże!

Ty będziesz widział moje białe kości
W straż nie oddane kolumnowym czołom;
Alem jest jako człowiek, co zazdrości
Mogił popiołom...
Więc że mieć będę niespokojne łoże,
Smutno mi, Boże!

Kazano w kraju niewinnéj dziecinie
Modlić się za mnie co dzień... a ja przecie
Wiem, że mój okręt nie do kraju płynie,
Płynąc po świecie...
Więc, że modlitwa dziecka nic nie może,
Smutno mi, Boże!

Na tęczę blasków, którą tak ogromnie
Anieli Twoi w niebie rozpostarli,
Nowi gdzieś ludzie w sto lat będą po mnie
Patrzący - marli.
Nim się przed moją nicością ukorzę,
Smutno mi, Boże!

Pisałem o zachodzie słońca, na
morzu przed Aleksandrią.
"

Edward Stachura
"Z nim będziesz szczęśliwsza"

"Zrozum to, co powiem,
Spróbuj to zrozumieć dobrze
Jak życzenia najlepsze, te urodzinowe
Albo noworoczne, jeszcze lepsze może
O północy gdy składane
Drżącym głosem, niekłamane

Z nim będziesz szczęśliwsza,
Dużo szczęśliwsza będziesz z nim.
Ja, cóż -
Włóczęga, niespokojny duch,
Ze mną można tylko
Pójść na wrzosowisko
I zapomnieć wszystko

Jaka epoka, jaki wiek,
Jaki rok, jaki miesiąc, jaki dzień
I jaka godzina
Kończy się,
A jaka zaczyna

Nie myśl, że nie kocham
Lub że tylko trochę kocham
Jak cię kocham, nie powiem, no bo nie wypowiem -
Tak ogromnie bardzo, jeszcze więcej może
I dlatego właśnie żegnaj,
Zrozum dobrze, żegnaj, żegnaj

Z nim będziesz szczęśliwsza,
Dużo szczęśliwsza będziesz z nim.
Ja, cóż -
Włóczęga, niespokojny duch,
Ze mną można tylko
Pójść na wrzosowisko
I zapomnieć wszystko

Jaka epoka, jaki wiek,
Jaki rok, jaki miesiąc, jaki dzień
I jaka godzina
Kończy się,
A jaka zaczyna

Ze mną można tylko
W dali znikać cicho".

No i od zawsze - na zawsze - "Miłość" Pawlikowskiej x2:

"Wciąż rozmyślasz. Uparcie i skrycie.
Patrzysz w okno i smutek masz w oku...
Przecież mnie kochasz nad życie?
Sam mówiłeś przeszłego roku...
Śmiejesz się, lecz coś tkwi poza tym.
Patrzysz w niebo, na rzeźby obłoków...
Przecież ja jestem niebem i światem?
Sam mówiłeś przeszłego roku..."

i

"Nie widziałam cię już od miesiąca.
I nic. Jestem może bledsza,
trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca,
lecz można żyć bez powietrza!"

Oprócz tego do takich najbardziej ulubionych należą też wymienione w tym temacie "Lubię kiedy kobieta" Tetmajera, "Elegia o... (chłopcu polskim)" Baczyńskiego, "Nic dwa razy" Szymborskiej, "Między nami nic nie było" Asnyka.
Babylon must fall.
Friday
Marzyciel-Gaduła+
 
Rejestracja: pt 16 wrz, 2011 20:58
Lokalizacja: Na wschód od Poznania.
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Posty: 174

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: Dafne » ndz 18 wrz, 2011 18:26

Kazimierz Przerwa - Tetmajer - Lubię, kiedy kobieta

Halina Poświatowska - Jestem Julią

Maria Pawlikowska- Jasnorzewska - Listy i Miłość II

Do pieca, miłosny zeszycie!
Do pieca, listy - stos cały!
A żeście z ognia powstały,
więc w ogień się obróćcie!


Cyprian Kamil Norwid - W Weronie
I

Nad Kapuletich i Montekich domem,

Spłukane deszczem, poruszone gromem,

Łagodne oko błękitu.



II

Patrzy na gruzy nieprzyjaznych grodów,

Na rozwalone bramy do ogrodów --

I gwiazdę zrzuca ze szczytu;



III

Cyprysy mówią, że to dla Julietty,

Że dla Romea -- ta łza znad planety

Spada... i groby przecieka;



IV

A ludzie mówią, i mówią uczenie,

Że to nie łzy są, ale że kamienie,

I -- że nikt na nie... nie czeka!

Julian Tuwim - Wiosna

(dytyramb)

Gromadę dziś się pochwali,
Pochwali się zbiegowisko
I miasto.
Na rynkach się stosy zapali
I buchnie wielkie ognisko,
I tłum na ulicę wylegnie
Z kątów wypełznie, z nor wybiegnie
Świętować wiosnę w mieście,
Świętować jurne święto.
I Ciebie się pochwali,
Brzuchu w biodrach szerokich,
Niewiasto!

Zachybotało! -- Buchnęło - i płynie -
Szurają nóżki, kołyszą się biodra,
Gwar, gwar, gwar, chichoty,
Gwar, gwar, gwar, piski,
Wyglancowane dowcipkują pyski,
Wyległo miliard pstrokatej hołoty,
Szurają nóżki, kołyszą się biodra,
Szur, szur, szur, gwar, gwar, gwar,
Suną tysiące rozwydrzonych par,
- A dalej! A dalej! A dalej!
W ciemne zieleńce, do alej,
Na ławce, psiekrwie, na trawce,
Naróbcie Polsce bachorów,
Wijcie się, psiekrwie, wijcie,
W szynkach narożnych pijcie,
Rozrzućcie więcej "kawalerskich chorób"!
A!! będą później ze wstydu się wiły
Dziewki fabryczne, brzuchate kobyły,
Krzywych pędraków sromne nosicielki!
Gwałćcie! Poleci każda na kolację!
Na kolorowe wasze kamizelki,
Na papierowe wasze kołnierzyki!
Tłumie, bądź dziki!
Tłumie! Ty masz RACJĘ!!!

O, ty zbrodniarzu cudowny i prosty,
Elementarny, pierwotnie wspaniały!
Ty gnoju miasta tytanicznej krosty,
Tłumie, o Tłumie, Tłumie rozszalały!
Faluj, straszliwa maso, po ulicach,
Wracaj od rogu, śmiej się, wariuj, szalej!
Ciasno ci w zwartych, twardych kamienicach,
Przyj! Może pękną - i pójdziecie dalej!

Powietrza! Z swych zatęchłych i nudnych facjatek
Wyległ potwór porubczy! Hej, czternastolatki,
Będzie dziś z was korowód zasromanych matek,
Kwiatki moje niewinne! Jasne moje dziatki!

Będzie dziś święto wasze i zabrzęczą szklanki,
Ze wstydem powrócicie, rodzice was skarcą!
Wyjdziecie dziś na rogi ulic, o kochanki,
Sprzedawać się obleśnym, trzęsącym się starcom!

Hej w dryndy! Do hotelów! Na wiedeński sznycel!
Na piwko, na koniaczek, na kanapkę miękką!
Uśmiechnie się, dziewczątka, kelner wasz, jak szpicel,
Niejedna taką widział, niejedna serdeńko...

A kiedy cię obejmą śliskie, drżące łapy
I młodej piersi chciwie, szybko szukać zaczną,
Gdy rozedmą się w żądzy nozdrza, tłuste chrapy,
Gdy ci kto pocznie szeptać pokusę łajdaczną -

- Pozwól!!! Przeraź go sobą, ty grzechu, kobieto!
Rodzicielko wspaniała! Samico nabrzękła!
Olśnij go wyuzdaniem jak złotą rakietą!
"Nie w stylu" będziesz - trwożna, wstydliwa, wylękła...

Wiosna!!! Patrz, co się dzieje! Toć jeszcze za chwilę
I rzuci się tłum cały w rui na ulicę!
Zośki ze szwalni i pralni, "Ignacze", Kamile!
I poczną sobą samców częstować samice!

Wiosna!!! Hajda - pęczniejcie! Trujcie się ze sromu!
Do szpitali gromadnie, tłuszczo rozwydrzona!
Do kloak swe bastrzęta ciskaj po kryjomu,
I znowu na ulicę, w jej chwytne ramiona!!!

Jeszcze! Jeszcze! I jeszcze! Zachłannie! Bezkreśnie!
Rodźcie, a jak najwięcej! Trzeba miasto silić!
Wyrywajcie bachorom języki boleśnie,
By, gdy je w dół wrzucicie nie mogły już kwilić!

Wszystko - wasze! Biodrami śmigajcie, udami!
Niech idzie tan lubieżnych podnieceń! Nie szkodzi!
- Och, sławię ja cię, tłumie, wzniosłymi słowami
I ciebie, Wiosno, za to, że się zbrodniarz płodzi!
tysiące twarzy
setki miraży
Awatar użytkownika
Dafne
Spełniacz Marzeń
 
Rejestracja: wt 23 sie, 2011 16:21
Has thanked: 105 times
Have thanks: 140 times
Płeć: Kobieta
Medals: 10
Posty: 8729

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: lara*croft » czw 02 lut, 2012 11:36

Uwielbiam Artura Rimbauda :serce:

WIECZNOŚĆ

Odnaleziono w końcu!
Ale co? Wieczność! Ona
Jest morzem, co się łączy
Ze słońcem.

Dusza ma wiecznotrwała
Spełnia twoje życzenie,
Choć noc osamotniała,
A dzień trawią płomienie.

Pożegnałeś się zatem
Z wyrokującym światem,
Stadnych odczuć potrzebą!
Wzlatujesz w niebo...

- Nigdy więcej orietur.
Żadnego urojenia.
Nauka i czekanie
Mąk nie do uniknienia.

Nigdy jutra, płomieni
Atłasu, co się mieni,
Twoja żarliwość
To jedyne prawo.

Odnaleziono w końcu!
- Ale co? - Wieczność! Ona
Jest morzem, co się łączy
Ze słońcem.
Skrywamy przed światem swoje serca i umysły, ponieważ są bardzo kruche i wrażliwe, ale skrywamy je także dlatego, że to co się w nich kłębi, bywa tak bardzo przygnębiające i zdeprawowane, że nikt nie zniósłby takiego widoku
lara*croft
Początkujący marzyciel
 
Rejestracja: czw 02 lut, 2012 10:59
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Laura
Posty: 23

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: powidlo » wt 27 mar, 2012 23:34

Poświatowska, Pawlikowska-Jasnorzewska, Osiecka, Bursa, Stachura, Herbert, Barańczak..
Sporo ich, sporo.
arytmia uczuć
powidlo
Newbie
 
Rejestracja: wt 27 mar, 2012 14:39
Lokalizacja: Dębica/Kleve
Has thanked: 95 times
Have thanks: 43 times
Imię: Olga
Płeć: Kobieta
Medals: 10
Posty: 4396

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: TypowoNegatywny » pn 30 kwie, 2012 20:42

Wojaczek, Bursa, Tuwim
Perfekcyjnie opanowane udawanie obojętności.
Awatar użytkownika
TypowoNegatywny
Bujający w obłokach
 
Rejestracja: ndz 22 kwie, 2012 20:47
Lokalizacja: Wrocław
Has thanked: 12 times
Have thanks: 27 times
Płeć: Mężczyzna
Posty: 406

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: piagizela » pn 30 kwie, 2012 20:46

Osiecka i Norwid.
:lick:
piagizela
Newbie
 
Rejestracja: czw 11 sie, 2011 00:39
Lokalizacja: sweet home, Alabama
Has thanked: 47 times
Have thanks: 44 times
Płeć: Kobieta
Medals: 2
Posty: 1948

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: JV8 » czw 03 maja, 2012 21:41

Trochę tego jest. Uwielbiam np. wiersze Bukowskiego, innych autorów nie pamiętam, ale nie mam jakiś ulubionych.

A jednym z moich ulubionych wierszy jest "Alarm" Antoniego Słonimskiego:

""UWAGA! Uwaga! Przeszedł!
Koma trzy!"
Ktoś biegnie po schodach.
Trzasnęły gdzieś drzwi.
Ze zgiełku i wrzawy
Dźwięk jeden wybucha rośnie,
Kołuje jękliwie,
Głos syren - w oktawy
Opada - i wznosi się jęk:
"Ogłaszam alarm dla miasta Warszawy!"

I cisza
Gdzieś z góry
Brzęczy, brzęczy, szumi i drży.
I pękł
Głucho w głąb
Raz, dwa, trzy,
Seria bomb.

To gdzieś dalej. nie ma obawy.
Pewnie Praga.
A teraz bliżej, jeszcze bliżej.
Tuż, tuż.
Krzyk jak strzęp krwawy.
I cisza, cisza, która się wzmaga.
"Uwaga! Uwaga!
Odwołuję alarm dla miasta Warszawy!"

Nie, tego alarmu nikt już nie odwoła.
ten alarm trwa.
Wyjcie, syreny!
Bijcie, werble, płaczcie, dzwony kościołów!
Niech gra
Orkiestra marsza spod Wagram,
Spod Jeny.
Chwyćcie ten jęk, regimenty,
Bataliony - armaty i tanki,
niech buchnie,
Niech trwa
W płomieniu świętym "Marsylianki"!

Kiedy w południe ludzie wychodzą z kościoła
Kiedy po niebie wiatr obłoki gna,
Kiedy na Paryż ciemny spada sen,
Któż mi tak ciągle nasłuchiwać każe?
Któż to mnie budzi i woła?

Słyszę szum nocnych nalotów.
Płyną nad miastem. To nie samoloty.
Płyną zburzone kościoły,
Ogrody zmienione w cmentarze,
Ruiny, gruzy, zwaliska,
Ulice i domy znajome z dziecinnych lat,
Traugutta i świętokrzyska,
Niecała i Nowy świat.
I płynie miasto na skrzydłach sławy,
I spada kamieniem na serce. Do dna.
Ogłaszam alarm dla miasta Warszawy.
Niech trwa!"
Why won’t you try?
So don’t be shy
Come on and change your ways
Why won’t you try?
So don’t be shy
Till the end of days
~Kontrust
JV8
Sponsor
 
Rejestracja: pn 31 paź, 2011 23:00
Has thanked: 0 time
Have thanks: 4 times
Posty: 386

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: farfalla » ndz 13 maja, 2012 13:12

My z drugiej połowy XX wieku - M. Hillar

My z drugiej połowy XX wieku
rozbijający atomy
zdobywcy księżyca
wstydzimy się
miękkich gestów
czułych spojrzeń
ciepłych uśmiechów

Kiedy cierpimy
wykrzywiamy lekceważąco wargi

Kiedy przychodzi miłość
wzruszamy pogardliwie ramionami

Silni cyniczni
z ironicznie zmrużonymi oczami

Dopiero późną nocą
przy szczelnie zasłoniętych oknach
gryziemy z bólu ręce
umieramy z miłości


Do zakochanej nieszczęśliwie - W. Szymborska

Znam ludzi, którym w sercach zgasło,
lecz mówią: ciepło nam i jasno,
i bardzo kłamią, gdy się śmieją

Wiem jak ułożyć rysy twarzy
by smutku nikt nie zauważył.


Samobójca - M. Pawlikowska - Jasnorzewska

Skoczył w morze ciemne i mordercze.
Ześliznął się po taflach cienia.
Miał ciężkie serce.
Nie musiał przywiązywać kamienia.

Z głębi wody ukłonił się światu.
Minął sepię, piękną i szkaradną.
I spoczął na dnie wśród kwiatów.
Z takim sercem idzie się
na dno.
A ja nie chciałbym tak po prostu przeminąć...
farfalla
Marzyciel-Gaduła+
 
Rejestracja: ndz 13 maja, 2012 00:22
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Aśka
Posty: 115

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: Patorek » ndz 13 maja, 2012 13:14

Czy słyszałeś o róży,
która wyrosła ze szczeliny w betonie?
Wbrew prawom natury nauczyła się chodzić
nie mając nóg..
Zabawne jest też to,
że marzeniom zawdzięcza
umiejętność oddychania powietrzem.
Niech żyje róża,
która z betonu wyrosła
i o którą nikt się nawet przez chwilę nie troszczył!


Amaru Shakur
~ Jestem jak alfabet - jest we mnie Biblia, Tora, Koran i Markiz de Sade ~
Awatar użytkownika
Patorek
Moderator
 
Rejestracja: wt 22 lis, 2011 11:44
Has thanked: 32 times
Have thanks: 108 times
Imię: Twoje marzenie
Medals: 9
Posty: 4843

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: kissanpentu » śr 16 maja, 2012 18:17

Tadeusz Miciński - Nokturn
Las płaczących brzóz
śniegiem osypany,
pościnał mi mróz
moje tulipany.
Leży u mych stóp
konająca mewa -
patrzą na jej trup
zamyślone drzewa.
Śniegiem zmywam krew,
lecz jej nic nie zgłuszy -
słyszę dziwny śpiew
w czarnym zamku duszy.


Tadeusz Miciński - Samobójca
Biją w mą czaszkę, jak w dzwon, głuche grzmoty
i krwawa ręka pisze mi przekleństwo.
Ja wybierając los mój, wybrałem szaleństwo
i porzuciłem raj i zeszłem w czarne groty.

I płynę w mrok - i wiem, że oto zgasnę,
jako pęknięte słońce. W imię Ojca, Syna!
mam w sercu głaz, a tu głębina -
jam tułacz - ale będę miał królestwo własne.

Ta lufa zimna - lecz ogień gorący -
dobry to ogień, co ucisza serce -
na górach wschodzi blask błogosławiący
me wrogi i płaszcza królewskiego zdziercę.

Jako pelikan - krwi mojej żywicą
karmiłem - nicość! - a dzieci me z głodu
umarły - a moja Matka niewolnicą
obraca w żarnach krew i łzy narodu.

Wezmę mój pług - ja Piastów pogrobowiec -
ja dumny kneź - zaoram ziemię czarną -
i będą iskry iść - jak złote ziarno.
- A na Łomnicy - strzaskam z porfiru grobowiec
i wyjmę moje serce...


Stanisław Grochowiak - Płonąca żyrafa:
Tak
To jest coś
Biedna konstrukcja człowieczego lęku
Żyrafa kopcąca się pomaleńku
Tak
To jest coś

Coś z tamtej ściany z aspiryny i potu
Ta mordka podobna do roztrzaskanego kulomiotu
Tak
To jest coś

Czemu próchniejecie od brody do skroni
Jaki wam ząbek w pustej czaszce dzwoni
Tak
To jest coś

Coś co nas czeka
Użyteczne i groźne
Jak noga
Jak serce
Jak brzuch i pogrzebacz

Ciemna mogiła człowieczego nieba
Tak
To jest coś

O wiersz ja ten piszę
Sobie a osłom
Dwom zreumatyzowanym
Jednemu z bólem zęba
Oni go pojmą
Tak
To jest coś

Bo życie
Znaczy:

Kupować mięso Ćwiartować mięso
Zabijać mięso Uwielbiać mięso
Zapładniać mięso Przeklinać mięso
Nauczać mięso i grzebać mięso

I robić z mięsa I myśleć z mięsem
I w imię mięsa Na przekór mięsu
Dla jutra mięsa Dla zguby mięsa
Szczególnie szczególnie w obronie mięsa

A ono się pali!

Nie trwa
Nie stygnie
Nie przetrwa i w soli
Opada
I gnije
Odpada
I boli

Tak
To jest coś
remember to forget me
cover the silence in your eyes
i am just an explanation away
lose me before i lose myself
kissanpentu
Początkujący marzyciel
 
Rejestracja: sob 12 maja, 2012 18:43
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Kasia
Posty: 33

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: Prozak » czw 07 cze, 2012 22:26

Widziałem cię płaczącą, okaś nie otarła

I promienna o lazur łezka się oparła

Jak na listku fiołka rosa uwieszona.

Widziałem i twój uśmiech, i te wówczas oczy,

Przy których skonał szafir u twojego łona;

Skonał, bo tak żyjących świateł nie roztoczy.



Jak w chmurkę wsiąka barwa słonecznego błysku,

Którą cienie wieczora nie bez trudu znoszą,

Tak twój uśmiech anielski najczystszą rozkoszą

Napawa chmurne myśli i duszę w ucisku;

A po twoim spojrzeniu pozostaje żywa

Boska światłość i długo w sercu się rozpływa.

"Widziałem Cię Płaczącą" - Byron.
Prozak
Marzyciel-Gaduła
 
Rejestracja: czw 07 cze, 2012 20:35
Has thanked: 0 time
Have thanks: 0 time
Imię: Rafał
Posty: 72

Re: Wasze ulubione wiersze/autorzy wierszy

Postautor: Lily. » pt 08 cze, 2012 08:54

Zbigniew Herbert - Siódmy Anioł

Siódmy Anioł

jest zupełnie inny

nazywa się nawet inaczej

Szemkel



to nie to co Gabriel

złocisty

podpora tronu

i baldachim



ani to co Rafael

stroiciel chórów



ani także

Azrael

kierowca planet

geometria nieskończoności

doskonały znawca fizyki teoretycznej



Szemkel

jest czarny i nerwowy

i był wielokrotnie karany

za przemyt grzeszników



między otchłanią

a niebem

jego tupot nieustanny



nic nie ceni swojej godności

i utrzymują go w zastępie

tylko ze względu na liczbę siedem



ale nie jest taki jak inni



nie to co hetman zastępów

Michał

cały w łuskach i pióropuszach



ani to co Azafael

dekorator światła

opiekun bujnej wegetacji

za skrzydłami jak dwa dęby szumiące



ani nawet to co

Deadrael

apologeta i kabalista



Szemkel Szemkel

- sarkają aniołowie

dlaczego nie jesteś doskonały



malarze bizantyjscy

kiedy malują siedmiu

odtwarzają Szemkela

podobnego do tamtych



sądzą bowiem

że popadliby w herezję

gdyby wymalowali go takim jaki jest

czarny nerwowy

w starej wyleniałej aureoli

Czesław Miłosz - Dar

Dzień taki szczęśliwy.
Mgła opadła wcześnie, pracowałem w ogrodzie.
Kolibry przystawały nad kwiatem kaprifolium.
Nie było na ziemi rzeczy, którą chciałbym mieć.
Nie znałem nikogo, komu warto byłoby zazdrościć.
Co przydarzyło się złego, zapomniałem.
Nie wstydziłem się myśleć, że byłem kim jestem.
Nie czułem w ciele żadnego bólu.
Prostując się, widziałem niebieskie morze i żagle

Wisława Szymborska - Nic dwa razy


Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi było, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.
Awatar użytkownika
Lily.
Extra marzyciel
 
Rejestracja: pn 07 maja, 2012 20:52
Lokalizacja: Zabrze
Has thanked: 22 times
Have thanks: 14 times
Medals: 5
Posty: 708

Następna

Wróć do Literatura

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości


cron