Co sądzicie o realizacji własnych marzeń, kosztem marzeń innych ludzi? Czy przytrafiło Wam się coś takiego? Jakbyście się czuli w takiej sytuacji?

W prawdzie nigdy nie przytrafiło mi się nic takiego, ale nie posunęłabym się do realizaji własnych marzeń kosztem cudzych. Taki czyn jest zależny od wartości jakie dana osoba stawia na pierwszy plan. Ogólnie rzecz biorąc uważam, że jest to nieuczciwe w stosunku do innych.

No niestety, ale kiedy w grę wchodzi rywalizacja, na przykład o miejsce w konkursie albo dostanie partii solowej na koncercie, to któryś z rywalizujących na pewno na tym ucierpi. Zdarzyło mi się wiele razy pokonać kogoś, dla kogo przegrana była ciosem, ale cóż... Takie jest życie, okazałem się lepszy, zgarnąłem upragnioną wygraną i mogę cieszyć się ze swojego triumfu.

Ja się posunę za kilka dni, chociaż nie wiem, czy mi się uda =x
Trudno, inni jakoś sobie poradzą

"Tam gdzie ktoś traci ktoś zyskuje: ; "Jesz albo jesteś jedzonym" według mnie, zależy jakie było by marzenie tej osoby, na ile bym ją znał, lubił, kochał... jakie marzenie wchodziło by w grę z mojej strony. Że tak to ujmę w moją uniwersalną złotą myśl "Wszystko zależy od sytuacji"

ja sobie powtarzam, że 'szczęścia na bazie czyjejś porażki nie zbuduję', ale jak by było gdybym mogła, gdyby bardzo mi zależało?
nie wiem, i mam nadzieję, ze nie będę musiała się przekonać.

Ech, ja już od ładnych 3 lat buduję moje malutkie szczęście kosztem marzeń rodziców o domu pozbawionym szczurów i nic im nie jest. Co prawda ja i tak się ograniczam, ale i tak za 2 tygodnie pojawi się w domu nowy ogon i w chwili obecnej mam w d... ich zdanie na ten temat, bowiem mnie ostatnio wku*wili i bynajmniej nie na zasadzie "masz szlaban".
To też trzeba umieć rozgraniczyć. Pewnie, że nie wolno zabić męża, żeby zdobyć jego żonę, ale bez przesady, to nie tylko na tym polega.

Akurat w tzw wyścigu szczurów nigdy udziału nie brałam, nie zrobiłam nigdy nikomu krzywdy bądz nie zraniłam go tylko dlatego aby osiągnąc swój cel.
Moze i jakies małe sytuacje się zdarzały i zdarzają, ale myślę, ze sa to te na które tak na prawde nikt nie zwracal uwagi.

Na pewno nie chciała bym byc nigdy w takiej sytuacji w której będzie mi na czyms na prawde bardzo zalezało, ale w wyniku tego bardzo komuś zaszkodze. Nie wiem jak się wtedy zachowam, bo wiadomo, ze w momencie działań człowiek myśli całkowicie inaczej.

ajwenhou pisze:ja sobie powtarzam, że 'szczęścia na bazie czyjejś porażki nie zbuduję'

Dokładnie. Sama też wyznaję tę zasadę. Tak już mam, że myślę najpierw o innych, czy moje działanie im nie zaszkodzi, potem o sobie. Co mi po tym, że ja będę szczęśliwa, a ktoś inny przez to nie.
Nigdy nie znalazłam się w sytuacji, kiedy czegoś bardzo pragnęłam i jednocześnie dążenie do osiągnięciu celu wiązało się z porażką kogoś mi bliskiego, dlatego trudno mi powiedzieć, ale chyba byłabym w stanie z tego zrezygnować dla dobra drugiej osoby, szczególnie jeśli wiązałaby mnie z nią mocna więź.

Nigdy nie spełniłam marzenia własnego, kosztem innej osoby.
W duszy często zamiast marzyć, aby mnie i koleżance np poszło dobrze kolokwium, marzę tylko o sobie..
Tylko chyba każdy człowiek jest egoistą.Chociaż nie każdy postępuje w ten sposób w życiu.

Ja mam tak, że chce żeby innym się powiodło, jeśli tylko moge to pomagam im w zrealizowaniu marzeń (więc często jest tak, że to oni spełniają marzenia a ja nie bardzo...) Żeby nie było tak fajnie to mam takie coś, że jak ktoś miał takie samo marzenie jak ja i je zrealizował a ja nie to tak jestem zazdrosna, zastanawiam się czy dobrze robie pomagając ale to przechodzi Oczywiście mówię tu o mniejszych marzeniach na te 'duże' zazwyczaj nie mam wpływu

Mysle że byłbym w stanie realizowac własne marzenia kosztem cudzych. Moje marzenia są dla mnie jedna z najważniejszych rzeczy i chcialbym aby sie spełniły przynajmniej w większosci.
A to czy przeszkodze komuś innemu w realizacji marzenia realizując swoje to schodzi na dalszy plan.

Myślę, że nie spełniałabym marzeń kosztem czyjejś osoby na zasadzie wykorzystania, podeptania, itd. Ale czasem jest tak, że mamy prawo zrealizować jakieś marzenie, a mimo to komuś innemu się to nie podoba i uzna, że właśnie było to jego kosztem.

Na przykład wyobraźmy sobie parę, w której facet oczekuje, że kobieta będzie siedziała tylko w domu, usługiwała mu i była na każde zawołanie, a ona ma aspiracje zawodowe albo chce też mieć czas na swoje pasje. Ma prawo do realizacji takich marzeń, a przecież gość, z którym jest może uznać, że robi to kosztem ich związku. Także w przypadku oceniania sytuacji trzeba kierować się przede wszystkim zdrowym rozsądkiem

Nigdy nie marzyłam kosztem marzeń kogoś innego, zawsze kiedy w ogóle czegos zapragnę dostrzegam obok siebie drugiego człowieka i w żaden sposób nie chce swoim marzeniem przeszkodzić w realizacji jego marzenia. Nie jestem aż taką egoistką, by wykorzystywać marzenia innych dla własnych celów.

Chyba bym nie potrafiła.. Co innego jak chodzi o rywalizację (tak jak wspomniał tu o tym Q ) Cieszyć się kosztem cudzego nieszczęścia? Nie potrafiłabym. Wiadomo,że wszystko zależy od sytuacji,od ludzi od możliwości jakie się ma jeżeli chodzi o te działania i marzenia..

Zorza pisze:Także w przypadku oceniania sytuacji trzeba kierować się przede wszystkim zdrowym rozsądkiem

I z tym się właśnie zgodzę

[center]Ujmę to tak - dla mnie marzenia są czymś w rodzaju "kopa w tyłek" , owszem posiadam jak inni z Was. Choć nie przykładam do nich aż tak znaczącej wagi. Spełnią się super. Nie? Będę miał inne, żeby w ten sposób mieć jakiś cel w życiu i żeby życie nie stało się czymś co przypomina czeski film, zlepek monotonni i depresji.[/center]

GoldMan pisze:Co sądzicie o realizacji własnych marzeń, kosztem marzeń innych ludzi?

Coś w stylu "po trupach do celu"? Hmm...nade mną nikt się "litował" nie będzie, więc czemu ja miałabym to robić? Wygrają silniejsi -> "Niszcz, albo zostaniesz zniszczonym." Mam w swoim życiu cele, które będę starała się ze wszystkich sił osiągnąć, nie poświecę własnego szczęścia dla "osób trzecich".

Czy przytrafiło Wam się coś takiego? Jakbyście się czuli w takiej sytuacji?

Wygrywałam, przegrywałam jak to w życiu bywa. Uwielbiam rywalizacją, a im cięższe wyzwanie tym słodsze zwycięstwo! Ale cieszyć się z porażki przeciwnika? Hmm...aż taką jędzą to nie jestem. Gdy przegram nie zazdroszczę, w końcu po upływie X-czasu mogę wziąć znów udział w tego typu wyzwaniu i wówczas okaże się, czy od chwili porażki stałam się lepsza. A jeżeli ktoś uważa, że swoje "sukcesy" osiągam jego kosztem, proszę bardzo niech dalej tak myśli. Mi to nie przeszkadza. W końcu stając przed wyborem moje marzenia czy jego wybrałabym własne.

Zależy czyj miałby być ten koszt. U mnie nie jest czarne albo białe. Zawsze jest, coś po drodze.
To teraz do tematu. Jeśli spełnianie marzeń, celów, planów musiałoby się odbywać kosztem obcych mi osób, lub ludzi, wobec których nie mam specjalnie odczuć większych, to mnie nie dotyczy myślenie o nich. Myślę wtedy przede wszystkim o sobie. Jeśli spełnianie czegoś miałoby się odbywać kosztem tych ludzi, to nie przeraża mnie to specjalnie.

Jeśli tymi osobami byłaby niewielka liczba osób, na których mi zależy, wtedy bym się zastanowiła. Po co mi smak sukcesu jeśli nie będę miała z kimś sie tym sukcesem podzielić. A ich kosztem dochodzić do czegoś też nie jest miło, bo nie jest miło patrzeć , jak komuś się coś rujnuje. Przeze mnie.
Wtedy szukałabym jakiegoś wyjścia z drugiej strony. Ale patrząc na to wszystko, kto się ze mną będzie liczyć, przy osiąganiu celów, spełnianiu marzeń? Tylko ci, którym najbardziej zależy.

Nie przytrafiło mi się nigdy coś takiego. Ale sądzę, że nie miałabym większych wyrzutów sumienia, gdybym musiała realizować się kosztem innych.

Ja powiem krótko, że po prostu zeżarłoby mnie moje sumienie Ludzie są zdolni do wszystkiego, ale to nie oznacza, że ja też muszę taka być...

ojj nie to nie dla mnie, wole pomagać niż szkodzić

Nie potrafiłabym spełniac marzeń, ani nawet marzyc kosztem cudzych marzeń, bo nie o to w marzeniach chodzi, jesli marzylabym kosztem cudzych marzeń, to wiedziałabym, ze zabijam marzenia tej drugiej osoby i nawet spełnienie mojego osobistego marzenia nie przyniosłoby mi zadnej satysfakcji, nie mówiąc juz o radości

Nigdy takiej sytuacji nie miałam ponieważ nie jestem osobom która szkodzi innym w celu własnych satysfakcji.Wolę komuś pomóc uczciwie niż mu szkodzić.Ale są sytuacje gdzie trzeba,np występ gdzie realizujemy ze sobą,jakiś konkurs itp,na pewno nie wpływa na to nauka chociaż czasem są takie osoby które za wszelką cenę muszą być lepsze od nas i znam takie,co jest bardzo nieprzyjemne,gdy np jedna osoba dostanie 4 a ta druga 5 to ta co dostała 4 obraża się,i gdy poprawi ocenę albo to ona jest góra godzą się...są to dwie najlepsze przyjaciółki,nigdy tego pojąć nie mogłam...ale no cóż są tacy ludzie którzy też szkodzą innym dla własnych celów...Ja nigdy bym czegoś takiego nie zrobiła.

Na szczęście nie przytrafiło mi się nic takiego, jednak gdyby zaistniała taka sytuacja, wątpię bym mogła spełnić swe marzenie kosztem kogoś innego