Przesiadując na tym forum zaczął zastanawiać mnie pewien problem, czy jest możliwe życie bez marzeń?
Czy jest możliwe życie bez tworzenia swego małego świata?

Moim zdaniem życie bez marzeń nie miałoby sensu, człowiek zostałby pozbawiony sensu zycia, nie miałby żadnych celów do osiągnięcia.

Według mnie życie bez marzen to komplente dno i tyle. Marzenia beda, sa i musza byc

A moim zdaniem marzenia to też jakby cele w życiu. I gdyby nie było ich, byłyby cele, dążenia itd. Więc byłoby to czymś zastąpione.
A jeżeli chodzi o te o niebieskich migdałach to w sumie nic nie wnoszą oprócz wybujałej wyobraźni czy też "zawiechach" podczas np lekcji.

Peggy_Brown pisze:A moim zdaniem marzenia to też jakby cele w życiu. I gdyby nie było ich, byłyby cele, dążenia itd. Więc byłoby to czymś zastąpione.
A jeżeli chodzi o te o niebieskich migdałach to w sumie nic nie wnoszą oprócz wybujałej wyobraźni czy też "zawiechach" podczas np lekcji.

Co ty gadasz? Gdyby nie wyobraźnia o niebieskich migdałach wielu wynalazków czy urządzeń byśmy w domu nie mieli. Wiele w życiu by się nie wydarzyło. Mógłbym nawet podać przykłady ale nie będę się aż tak uzewnętrzniał. Marzenia, wyobraźnia i cele muszą iść ze sobą w zgodzie byśmy mogli osiągać coraz więcej i stawiać sobie coraz wyższe poprzeczki.

Nie jest możliwe.
Marzenia to cecha iście człowiecza.
I bardzo dobrze
Marzenia są absolutnie czymś dobrym i pozytywnym.
Nie tylko dla nas samych, jako poprawienie nastroju, czy coś w ten deseń.
Tak, jak już tutaj Portfolio zauważył - marzenia mają duże znaczenia dla przełomowych odkryć, skonstruowania wynalazków.
Podsumowując - Marzenia to dobra sprawa ;]

Jakoś nie wszystkie mi na przykład poprawiają humor. Marząc o czymś czego wiem, że mogłabym nie osiągnąć jakoś w najblizszym czasie nie jest dobre na zdołowane dni.

A czy te wynalazki były tylko aby wytworem marzeń o niczym?

Itak pisze:arzenia są absolutnie czymś dobrym i pozytywnym.

Ja nigdzie nie powiedziałam, że nie są.

Peggy_Brown pisze:Ja nigdzie nie powiedziałam, że nie są.

Nie odnosiłam się do Twojej wypowiedzi, ale ogólnie do tematu.

A co do marzeń... Czy marzenia nie poprawiają nastroju? ;>
Marzenia w czystej postaci, myślę, że tak.
To, że czegoś nie osiągniesz jest już zejściem na ziemię, nie marzeniem.

Itak pisze:To, że czegoś nie osiągniesz jest już zejściem na ziemię, nie marzeniem.

No tak. Ale właśnie ja sobie te dwie strony łączę ze sobą. Nie marzę o rzeczach takich jak lot w kosmos czy domek na bezludnej wyspie bo wiem, ze są one nierealne. A gdybym już tak w nie mocno uwierzyła i potem spadła na ziemię mógłby to być bolesny upadek. Wiesz o czym mówię no nie. Więc marzenia są dobre ale wg mnie w swoich granicach.

Pewnie, że wiem, o czym mówisz.
Nie marzysz o tym, czego nie możesz osiągnąć, co jest nierealne.
Bo boisz się rozczarowania.
To zachowanie rozważne, godne pochwały.

Nie mniej jednak są osoby, które tak łatwo się nie poddają, a słowo 'niemożliwe' nie znajduje miejsca w ich słownikach. (Do tych osób zaliczam się ja).
Marzę o locie w kosmos, jednak nie rozpaczam.
Dlaczego? Bo nie robię wszystkiego, żeby tego dokonać. Aż tak bardzo mi na tym nie zależy,. Gdyby jednak to marzenie stanowiło centrum mojego istnienia - poleciałabym
Możliwości naszego umysłu są nieograniczone.
A kwestia pieniężna przy marzeniach się chowa.
Domek na bezludnej wyspie też jest możliwy.
W sumie to jeszcze bardziej, niż lot w kosmos.
Tylko po co komuś życie bez innych ludzi? ;>
Nie wiem, czy mieszkanie na bezludnej wyspie jest czyimś marzeniem.
Ale jeśli tak - może je spełnić.

Itak pisze:A kwestia pieniężna przy marzeniach się chowa.

No na ten temat mam inne zdanie akurat.

Itak pisze:Nie mniej jednak są osoby, które tak łatwo się nie poddają, a słowo 'niemożliwe' nie znajduje miejsca w ich słownikach. (Do tych osób zaliczam się ja).

To bardzo dobrze, że nie znajdujesz. Tylko żeby trwać w tym niemożliwe ale ja to spełnię. Bo samo myślenie to mało co da.

Itak pisze:Możliwości naszego umysłu są nieograniczone.

Prędzej bym powiedziała wyobraźni chyba. A umysł i ciało nie zawsze idą razem w parze. I to co dlaumysłu je st bułką z masłem to dla ciała może się okazać trudniejsze.

Itak pisze:Tylko po co komuś życie bez innych ludzi? ;>

może takie marzenie.?

Peggy_Brown pisze:A kwestia pieniężna przy marzeniach się chowa.
No na ten temat mam inne zdanie akurat.

To forum, więc oczywistym jest, że spotykają się różne punkty widzenia, myślenia.
Na potwierdzenie moich słów - 'Jeśli czegoś naprawdę pragniesz, cały Wszechświat działa potajemnie, żeby Ci się udało'.
Może wygrana w Totka? ;>

Peggy_Brown pisze:Prędzej bym powiedziała wyobraźni chyba.

A wyobraźnia gdzie się znajduje, jak nie w umyśle? ;>

Peggy_Brown pisze:I to co dlaumysłu je st bułką z masłem to dla ciała może się okazać trudniejsze.

Trudniejsze, ale nie niemożliwe

Peggy_Brown pisze:może takie marzenie.?

Może. Jednak na Wos-ie mnie uczono, że człowiek to jednostka, która do życia potrzebuje innych ludzi.

Itak pisze:'Jeśli czegoś naprawdę pragniesz, cały Wszechświat działa potajemnie, żeby Ci się udało'.

Też tak kiedyś myślałam. Ale czasami rzuca ładne kłody pod nogi. Więc nie zawsze tylko sprzyja.

Itak pisze:A wyobraźnia gdzie się znajduje, jak nie w umyśle? ;>

Jest częścią umysłu.

A ja w marzeniach właśnie znajduję ukojenie. I co z tego, że się nie spełnią i z tego że moje ciało nie odczuje ich realizacji ale akurat oczami wyobraźni widzę siebie w kosmosie to przez tą chwilę tam właśnie będę. To co przyziemne w momencie kiedy oddaję się takiemu stanowi jest dla mnie nieistotne. Zacznie być dopiero gdy będzie trzeba wstać z wyrka. Upadek na ziemię to można zaznaczyć gdy marzenia zaczynają być oczekiwaniem na coś, a przecież nie każde takie musi być.

oby tylko nie popadać w skrajność i nie marzyć o czymś złym
potem destrukcja już leci
a marzenia o miłości,radości,wygranej w totka czy podobne
niech lecą,niech kręcą-to samo zdrowie

?ycie bez marzeń pewnie jest możliwe, ale co to za życie? Marzenia są potrzebne człowiekowi, dają mu chwile szczęśliwości. Co do moich marzeń, to wiem, że większość z nich się nie spełni, więc rzadko doznaję "upadku na ziemię". Każdy chyba lubi się czasem przenieść do swojego świata marzeń.

Peggy_Brown pisze:"zawiechach" podczas np lekcji.

Skąd ja to znam...

?ycie bez marzeń nie byłoby zyciem, przeciez ludzię potrzebują marzeń, kiedyś uważałem że wystarczą tlyko cele, ale nie, jednak marzenia też sa potrzebne

masz rację
człowiek weryfikuje podejście do wielu spraw z czasem
widzi inaczej
czuje inaczej

?ycie bez marzeń? Hm.. życie bez marzeń nie istnieje, to one nadawają sens naszemu życiu, dzięki marzeniom nadajemy sobie jakieś cele w życiu, staramy się dzięki Nim robić wszystko by One się spełniły. ?ycie bez nich było by szare, pozbawione jakiejkolwiek witalności.

Hm, chyba nie można tak po prostu nie marzyć. Każdy od dziecka czegoś pragnie... Nadaje to w pewnym stopniu sens naszemu życiu, mobilizuje do działania i realizacji.

Nie, nie możliwe jest życie bez marzeń. One pozwalają nam na chwilę radości oraz kolorów w tym szarym świecie. Osobiście nie potrafiłbym żyć bez marzeń, przydają mi się takie zacinki w pracy, aby sobie na chwilkę chociaż odlecieć...

Nie wyobrażam sobie życia bez marzeń. One są dla mnie odskocznią do codzienności, celami, do których w życiu dążę. Część marzeń spełnię w całości, część zostanie marzeniami na zawsze, ale zawsze będę mogła je powielać, dodawać kolejne marzenia, inne porzucić w zapomnienie. BEZ MARZEń NIE MA ?YCIA!!!

Zycie bez marzen.. to nie dla Mnie. Pozaty uwazam ze takie nie istnieje. Nawet gdy sobie wmawiam ze nie mam zadnych, to zawsze czegos w srodku pragniemy , o czym myslimy.
To juz jakies marzenie

zycie bez marzen to tez nie dlamnie lubie sobie posiedziec pomarzyc niz siedziec i nic nierobic

Myślę, że to nie jest możliwe.
Każdy z nas lubi sobie czasem posiedzieć i pomarzyć o lepszym życiu

Ale jest jeszcze druga strona medalu, człowiek zbytnio starający się realizować
zbyt wy śrubowanie marzenia albo polegnie na którym albo w pogoni za coraz nowymi,
większymi nie będzie miał czasu się nacieszyć tym co ma. I w obu przypadkach będzie nieszczęśliwy.
Nie dotyczy to oczywiście typowego bujania w obłokach, które jest niezła rozrywką

A czy można powiedzieć, ze dąrząc do spełnienia marzeń, dażymy do spełniania swoich celów?
Każdy ma w sobie coś czego chce, cos czego pragnie, nawet jesli wciagnął sie w wir życia codziennego, to gdzies to w jego głowie jest, dlatego tez wyzbyć marzeń, planów, celów się nie da.

nuda. ale z marzeniami też nie zawsze jest wesoło - zasada 1 - co za dużo, to nie zdrowo

Nie wyobrażam sobie swego zycia bez marzeń, byłoby one po prostu płone, bez żadnych kolorów, bez uśmiechu na twarzy, nic tak naprawdę by mnie nie cieszyło, wszytskie moje osiągniecia byłyby puste, swiat stałby się inny, według mnie gorszy.

Swoje marzenia mam, ale gdyby ich nie było, dałbym radę żyć.