Gdyby nie świat stworzony przez Boga nie byłoby o czym marzyćNie zanudzę Cię dziś Panie
czas kolanom dać wytchnienie
od modlitwy usta mdleją
znasz już ją pewnie na pamięć

Dziś posprzątam wkoło siebie
niespełnienia zetrę kurze
poukładam pragnień strzępki
w marzeń otchłań się zanurzę

Złe wspomnienia powyrzucam
dobre wkleję do albumu
posmakuję brzmienia ciszy
i oczyszczę myśli z szumów

Ciągle wierzę w jasne jutro
choć brakuje mi już złudzeń
jak uzbroję się w nadzieję
znów modlitwą Cię zanudzę
(?)

Ja często proszę Boga, o spełnienie marzenia..
Nie wiem czemu..
Często zasiadam w kościele, chociaż na chwilę, pomodlę się, i oddaje Bogu moje prośby,marzenia, cele, a przy okazji przepraszam za moje zachowanie.

Hmm dośc truddne pytanie, na które każdy(w zależności od wiary jaką wyznaje) może odpowiedzieć w inny sposób, uważam, że dla mnie(jako katoliczki) w pewnym sensie Bóg ma miejsce w moim marzeniach, bo wierzę, że to on czasem pomaga mi w realizacji moich celów, moze i miejsce Pan ma, ale na pewno nie stawiam go w swych marzeniach na piedestale, choć zalezy jakby tu patrzeć na pojęcie Boga, jesli patrzec by na Niego przez aspekt wiary, czy też nieba, to jednak po częsci jest na pierwszym miejscu, bo dla mnie nadrzędnym celem w zyciu jest niebo, do którego dążę.

Jeśli chodzi o świat marzeń to dla mnie nie ma w nim Boga. Chociaż gdyby podpiąć pod marzenia chęć zwiedzenia różnych "religijnych" miejsc to właśnie jest On w nim.
W ogóle w moim życiu jest mało Boga więc i w marzeniach nie ma Go.
Nie lecę do Niego z każdym marzonkiem czy chęcią. Nie leciałam nigdy i nigdy tego nie zrobię. Ma ważniejsze sprawy niż zajmowanie się jakimiś zachciankami. DO których i tak sama dążę. Przecież udział Boga w każdym nie jest możliwy.

W moim święcie marzeń Bogu jest kimś waznym .
Bo bez Niego z wielu marzeń bym dawno rezygnowała

Myślę, że pytanie powinno trochę inaczej postawione, ale niech będzie. Pewnie, że jakaś siła ma miejsce w naszych marzeniach i nie ważne czy nazwiemy Ją Bogiem, Absolutem, Wszechświatem, Energią czy Czymś innym jeszcze. Marzenia mamy w myślach, które odbieramy jako słowa, obrazy lub film a myśli to nic innego jak rodzaj energii więc marzenia są energią. A naukowcy już stwierdzili, że materia składa się z informacji i energii i po rozebraniu na najmniejszy czynnik pozostaje tylko energia, czyli materia jest niematerialna.
Było to dla mnie szokiem i dla wielu z was też będzie. Marzcie jak najwięcej o pięknych rzeczach, oby ich było na świecie jak najwięcej. Proście a będzie Wam dane, mówią święte pisma, które uważam są instrukcjami życia, tylko nikt nie uczy Nas ich odczytywać. Ok, nie zanudzam. Samych spełnionych marzeń w 2011 Roku

Nasze życie zależy od nas samych. Nasze marzenia spełniamy tylko my. Nasze cele osiągamy tylko my. Nie Bóg. Bóg może dać nam siłę to ich spełniania.

Już od paru lat o nic Boga nie prosiłam i nie mam zamiaru.
To, że ja sobie pogadam do nieba, nic mi nie da. Jeśli czegoś chcę, muszę sobie radzić sama, a nie z pomocą jakiś sił wyższych, które jeśli w ogóle istnieją, to są zawalone już milionami próśb.

Szczerze powiedziawszy nawet mi do głowy by nie wpadło pomyśleć o jakimkolwiek bogu*, czy sile wyższej. Nie myślę o tym po prostu i tyle. Moje myśli są dość przyziemne i tyle

Poza tym, czy to by mi coś dało? Ma raczej ciekawsze rzeczy do roboty.




*żeby nie było czepialstwa, nie mówię tylko o chrześcijańskim tylko ogólnie

Myśle, że spełnianie marzeń w większości zależy od nas samych, to my decydujemy o tym kim będziemy i o tym czy nasze marzenie nie pozostaną jedynie snem. A Bóg? Tak jak ktoś powiedział wcześniej, można go prosić o siłe by nie ustać w dążeniu do celu. W końcu Bóg jakoby wszechmocny nie odwali za nas całej pracy. I chciałabym dodać, że jeśli już się modlimy niech to nie będzie wspomniane wyżej bezmyślne klepanie zdrowasiek, tylko najzwyklejsza rozmowa z Bogiem.

Nigdy nie opieram się na Bogu w moich marzeniach, gdyż w niego nie wierzę. Jednak nie opieram się wyłącznie na sobie, wierzę, że i tak są istoty, które są dobre i mogą pomagać, a niekiedy pokładam wiarę po prostu w przychylność losu

Bird pisze:Tak wiele mówicie na tym forum o marzeniach, ale czy Bóg ma w tym Waszym świecie marzeń jakieś miejsce?

Nie ma. Jego w ogóle nie ma w moim życiu. Tym bardziej w celach, do których realizacji dożę. Wszystko zależy ode mnie i osób, które mogą mi pomóc czy tez od nich zależy realizacja celu.

Bird pisze:Spełniając swe marzenia prosicie o pomoc Boga czy raczej wierzycie tlyko w siebie i liczycie na włąsne siły?

Tak jak wyżej. Kiedyś prosiłam go aby dał mi siłę przez coś przejść. Nie dało rady. Musiałam zrezygnować z bardzo ważnej rzeczy, kosztem drugiej. I wkurza mnie jak ktoś wierzący mi mówi, że to była właśnie próba, którą musiałam przejść. W du*** mam takie próby.

Bóg jest w moim życiu, czasem nie na tym miejscu co trzeba, ale jest. I często proszę go o pomoc w spełnieniu marzeń, o siłę, wytrwałość i chęci.
Zwykle zawiera się to w prostej modlitwie typu "żeby się udało".

W moim świecie marzeń ma w sumie naczelne miejsce. Może to głupie, ale wiem, że mi pomaga w ich realizacji

Mogę się podpisać pod powyższym postem. Mimo, iż wyznaję go na swój sposób, wierzę w Niego głęboko i wiem, że ma wielki wpływ na moje życie.

Z moimi marzeniami Bóg ma niewiele wspólnego,o pomoc w ich realizacji nie proszę. Czy to słusznie nie wiem,dla niektórych niepojęte,ale chłopak i przyjaciółki przyczyniają się wystarczająco,myślę.

Tak i nie. Z jednej strony, to on dał mi umiejętność "marzenia" jako takiego, więc jakiś swój udział w tym ma. Z drugiej jednak, kiedy dążę do jakiegoś celu, nie myślę sobie "Bóg mi pomoże". Wiem, że jeżeli nie zrobię czegoś sam, to tego nie dostanę. Mogę prosić o wsparcie, pocieszenie, ale w końcu i tak to ja, nie Bóg, będę musiał coś zrobić, by marzenie się spełniło. Doceniam jego obecność w moim życiu, ale jeżeli chodzi o marzenia, to zdaję sobie sprawę, że jestem zdany na siebie - swoje umiejętności, wytrwałość i ambicje.

Gdy się modlę proszę tylko i wyłącznie o inteligencję. Może to nieskromne, ale od kiedy zacząłem to czynić czuję się innym człowiek pow wieloma względami, może to dorosłość, może inny punkt widzenia a może kropla Bożego tchnienia. Nigdy nie modliłem się o dolary, dom, złote kołpaki. tylko o innych albo o wiedzę.

Zacznijmy od faktu, iż się nie modlę. Nie z powodu niedbalstwa czy jakiegoś rozgoryczenia, braku czasu. Zwyczajnie będzie co ma być. Dążąc do spełnienia marzeń wiarę pokładam we własne możliwości, zdrowy rozsądek i szczegółowe planowanie z uwzględnieniem tzw. "wypadków losowych".

Raczej nie. Bóg jako jakaś konkretna osoba powiązana z religią, w której mnie wychowano dla mnie nie istnieje, nie ma żadnego znaczenia.

słoneczko pisze:Bóg stanowi nieodłączną część mojego życia, a więc ma miejsce w świecie marzeń. Nigdy nie proszę Go o ich realizację ale raczej o siłę dla mnie oraz umocnienie mojej wiary. Jeśli będę posiadać te dwie, tak cenne wartości, łatwiej będzie mi dążyć do spełnienia marzeń i celów. Jednak bez Jego pomocy, stanie się to o wiele trudniejsze.

To samo chciałem powiedzieć.

Bird pisze:Spełniając swe marzenia prosicie o pomoc Boga czy raczej wierzycie tlyko w siebie i liczycie na włąsne siły?

nie, realizuje marzenia poprzez ciężka pracę, systematyczność , ból i łzy
świetnie na tym wychodzę, bo każde marzenie z czasem
staje się planem na przyszłość, a później rzeczywistością

Chyba nie, bo sama muszę i tak i tak to osiagnąć

Bird pisze:Tak wiele mówicie na tym forum o marzeniach, ale czy Bóg ma w tym Waszym świecie marzeń jakieś miejsce?
Spełniając swe marzenia prosicie o pomoc Boga czy raczej wierzycie tlyko w siebie i liczycie na włąsne siły?

Czasem tak, czasem nie. Zależy, generalnie - wierzę w to, że nasz los jest zapisany wysoko w chmurach i jeśli w ogóle Bóg istnieje- właśnie on nim kieruje.

Myśl o Bogu mnie umacnia, sprawia, że moje życie jest lepsze, że mam siłę do dalszego działania. Bez tego byłabym o wiele słabszą istotą, podążającą za złymi siłami.

Bird pisze:Tak wiele mówicie na tym forum o marzeniach, ale czy Bóg ma w tym Waszym świecie marzeń jakieś miejsce?
Spełniając swe marzenia prosicie o pomoc Boga czy raczej wierzycie tlyko w siebie i liczycie na włąsne siły?

Myślę, ze wiele zależy od tego jak postrzegamy Boga. Jeśli ( np.: jak ja ) nie traktujemy go jako kogoś od siebie odrębnego to jest oczywistym ze ma swoje miejsce, ale by to wyjaśnić szczegółowo musiałbym napisać jak ja dokładnie pojmuje Boga, a to nie ten temat, wiec ograniczę się tylko do tego..

W moim świecie marzeń i rzeczywistości bÓG nie ma żadnego miejsca w moim sercu. Nie mam chrztu, nie jestem katolikiem, nie wstydzę się tego.