Sięgnijcie w głąb swojej pamięci. Być może odnajdziecie w niej marzenia, które mimo bliskiego dojścia do celu nagle coś rozwaliło. I choć byliście tak blisko jego spełnienia coś stanęło na drodze.

Zapraszam do zwierzeń.

Było kilka marzeń,które się nie spełniły i zapewne sie to nie spełni, ale jakoś nie chcę o tym mówić,, Wolę zostawić to dla siebie.

Było takie marzenie. " W 6 klasie podstawówki zakochałem się w pewnej dziewczynie którą dobrze znałem a ona mnie , lubiliśmy się,ale jak zwykle coś ja spieprz.... otóż z zazdrości o nią zwyzywałem ja tak że popłakała się (chore kochałem ja a umyślnie zraniłem ją)to był najgorszy dzień w moim życiu . ?ałuje tego bardzo.

w dzieciństwie miałam marzenie żeby moi rodzice się zeszli, i żebyśmy byli kochająca się rodziną...
Do tego nie doszło, ale teraz z tego się cieszę..

Było pare marzeń, które legło w gruzach, lecz staram się nie załamywać, tylko iść dalej, kroczyć ku prawdziwemu szczęściu.

Być może to głupie i masochistyczne (^^), ale jak byłam mała marzyłam zeby złamać sobie nogę. ^^ Nie spełniło się do tej pory. Ale się cieszę.

Miałam też marzenie, żeby miec taką prawdziwą wielką pakę przyjaciół. Wszystko było spoko, szło się powoli zaprzyjaźniało i pstryk- inna szkoła. Wszystko legło w gruzach. Lubimy sie, ale nie ma tej przyjaźni

Lana pisze:Być może to głupie i masochistyczne (^^), ale jak byłam mała marzyłam zeby złamać sobie nogę. ^^ Nie spełniło się do tej pory. Ale się cieszę.

Miałam też marzenie, żeby miec taką prawdziwą wielką pakę przyjaciół. Wszystko było spoko, szło się powoli zaprzyjaźniało i pstryk- inna szkoła. Wszystko legło w gruzach. Lubimy sie, ale nie ma tej przyjaźni

Co do przyjaźni, oby Cię spotkała
A do pierwszego...czemu chciałaś mieć złamaną nogę? )
Ja miałam...w wakacje

Ufo pisze:A do pierwszego...czemu chciałaś mieć złamaną nogę?

Hmmm...a to jest bardzo dobre pytanie. Nie mam pojęcia czemu tak chciałam.^^

Może żeby wszyscy nad Tobą czuwali i się opiekowali, co?

Ufo pisze:Może żeby wszyscy nad Tobą czuwali i się opiekowali, co?

A być może też. ^^ Ale głównym powodem chyba było to, żebym sobie mogła o kulach chodzić do szkoły^^ Hehe dziwna byłam jako dziecko.

Mnie osobiście to nieco peszyło, ale miałam bardzo fajną podstawówkę

moje życie składa się z niespełnionych marzeń, zawiedziona nimi...przestałam marzyć

Na szczęście żadne z moich marzeń jeszcze nie zginęło. Może przez to, że mało marzę.

marzenie o zawodowej jeździe konnej. dlaczego? problemy z kręgosłupem zezwalają tylko na rekreację i lekki sport ^^'

Ja marzyłam o tym, by śpiewać w szkolnym chórze. I 'Ta dam!' Spełniło się. Byłam cała happy i szczęśliwa, ale było 'ale', jak zawsze :zalamany:
Miałam do wyboru poświęcenie się muzyce i zrezygnowanie z siatkówki, albo odwrotnie.
Muszę dodać, że miałam wtedy w klubie sportowym chłopaka, od niedawna, był mega ciachem. No i to przez niego skończyłam ze śpiewem. Po tygodniu, zaraz po tym jak zarzekłam się opiekunce chóru, że nie wrócę zobaczyłam jak on obłapuje się ze swoją Eks
Myślałam, że ją zabiję, ale potem dotarło do mnie, że przez debila, w którego byłam zapatrzona zaprzepaściłam swoje szanse na spełnienie marzenia. Teraz nie mam czego szukać w chórze po tym, jak wystawiłam wszystkich przed wielkim konkursem. No i mam plakietkę głupiej lali lecącej na pięknisiów. W sumie to dobrze mi tak. Już więcej nie popełnię tego błędu. :sciana:
Obym miała jeszcze na to szansę...

Marzyłem aby być szczęśliwym ale się nie spełniło ;p

Micek, Dlaczego twierdzisz, że Twe marzenie o byciu szczęśliwym się nie spełniło?

Marzenia...mhm... Mieliście, może kiedys tak że marzyliście o czymś mocno, ale w końcu doszliście do wnisoku, że nawet gdybyś cię spelnili to tak naprawdę nie było by takie cudowne?
Ja tak miałam. Bardzo pragnęłam być modelką, rozumiecie: sława, pieniądze i jeszcze ta radość gdy widzisz się w renomowanym magazynie modowym. Kiedy byłam bliska tego marzenia(pierwsze sejse itd. ale bez kontraktu żadnego) doszłam do wniosku, że pozowanie jest okropne. Ta presja fotografa, staranie sie być jak najlepsza ale widzenie samych wad. Pzrynamniej nie pożuciłam marzenia o pracy w modelingu bo chce zostać wizażystą, ale nie chcę być przed obiektywem nigdy więcej.

Miałam wiele marzeń...wszystkie rozpoczynały się tak, jakby miały się spełnić...niestety żadne do tej pory się nie spełniło...Ogólnie większość moich marzeń jest związanych z miłością a właściwie było...ponieważ po jakimś czasie przestałam marzyć...dlaczego? Ponieważ miałam już dość cierpienia przez swoje niespełnione marzenia...

Chciałam, żeby kumpel z klasy wyzdrowiał mimo tego, że był strasznie nieśmiały i z małą ilością osób gadał(tylko praktycznie z chłopakami), ale parę dziewczyn (w tym ja) poznało go na wycieczce szkolnej...


Marzenie się nie spełniło, zmarł. Rak mózgu...

Marzenia a chcenia to dwie różne sprawy. Trzeba uważać o czym się myśli. Marzyłem o Fordzie Tranzycie, białym ma ropę itd. Wyobrażałem go sobie, myślałem i...
jest okazja, mam pieniądze, jest ogłoszenie, jadę i .. kupiłem tylko model był starszego typu, reszta się zgadzała. Dlatego pamiętajcie precyzujcie dokładnie marzenia, zapisujcie je, jeżeli jest duże podzielcie je na etapy, wyznaczcie datę realizacji, to wszystko jest bardzo ważne.
Myśl jest energią, za energią idzie realizacja. W wszechświat jest wielką fabryką marzeń

Mimo, że marzenia się spełniają, po pewnym czasie stają się dla nas zbyt proste, błache i codzienne...
Nie raz się rozczarowałam.
Starasz się z całych sił, dążysz a potem siedzisz patrzysz w sufit i myślisz - nadal czegoś tu brakuje.
Nie wiem czego mam od życia oczekiwać, o czym marzyć toteż nie czuję się szczęśliwa ani spełniona...
Wszystkie marzenia dla mnie mają w sobie "bezsensowny pierwiastek".
Okropne nastawienie, pragnę się z tego wyleczyć.
Kiedyś dobrze pamiętam, w 2 gim, starałam się o czerwony apsek...
Nie zdobyłam go.. Na apelu stoję i myslę - Magdaleno, nie bedziesz miala tej cholernej lini na swiadectwie, tak samo jak i ona wczesniej naturalnie była...
Dziwne uczucie.
Na szczescie w 3 gim ozdobna cenzurka powrocila

Bo świat wie kiedy i gdzie ma nam zrealizować marzenia. W twoim wieku ja marzyłem o podróżach, czytałem książki przygodowe i przeżywałem z razem z bohaterami. I za bardzo nie przejmowałem się nauką. Nieładnie to mówić ale ta wiedza wyniesiona ze szkoły na wiele mi się nie przydała. Dlatego nie przeżywaj pasków, głowa do góry Radości, radości radości. Gdybym ja miał wasze lata i możliwości od kilku lat leżał bym na plażach Hawai.
A tak właściwą wiedzę dostałem dopiero 2,5 roku temu i wprowadzam ją w życie, i chcę się nią dzielić z innymi. To jest jedno z moich marzeń

Było trochę takich marzeń, które obróciły się w popiół. Niektóre ja rozwaliłam 'siekierą' swoich decyzji, inne same sobie odeszły. Czasem przykro patrzeć w przeszłość jak człowiek sobie przypomni swoje nadzieje wynikające z niewiedzy jak potoczy się los, albo ogólnej niewiedzy o życiu. Najważniejsze to mieć wciąż nowe marzenia, a nie rozcierać w rękach prochy tych starych i płakać w poduszkę.

Nie oglądać się za siebie, bo nawet święte księgi piszą jak obejrzysz się za siebie zamienisz się zamienisz się w głaz. I tak jest ja często oglądasz się za siebie nie widzisz szans jakie daje Ci życie. Bo jak zamykają się drzwi jedne najczęściej otwierają się inne. Tak to już jest.

Miałam kupę marzeń, które legły w gruzach, szczgólnie te młodociane marzenia zaliczaja się do tych które legły w gruzach i piachach otchłani ziemi. Marzyłam o pięknym życiu, o tym że będzie mi łatwo ale jednak mimo wszystkiego to nie demotywowało mnie do tego by marzyć, wtedy jakoś moje marzenia stawały się silniejsze, wtedy czułam siłe i miałam motywację by jednak inne cele spełnić pomimo wiele po drodze celów legło w gruzach

Mi się żadne takie marzenia nie przypominają
Nie ma chyba czegoś takiego,co legło mi w gruzach. Nawet te z najmłodszych lat,były przeze mnie realizowane. Może dlatego,że nie dostałam nigdy takiego kopa,teraz nie bujam w obłokach?

Moim największym marzeniem, i to całkiem niedawno, była miłość. Skończyła się tak szybko, jak się zaczęła, a trwanie w niej było jak najcudowniejszy sen. Pokładałam w tym takie nadzieje, mimo moich obaw, byłam gotowa wejść w to cała. Zmieniłam zdanie co do wielu kwestii, oglądałam pierścionki zaręczynowe... Można powiedzieć, że ten ktoś dał mi najlepsze w życiu emocje, ale też najgorsze. Więcej nie dam rady napisać, myślałam, że przelanie tego w neutralnym miejscu pomoże, ale sprawa jest dla mnie ciągle aktualna, ból jakby to było dwa tygodnie temu... Co mogę powiedzieć, co z tego wyniosłam?
Zabawiłam się w miłość, uczucie już dla mnie nieistniejące, tak bajkowe, że nie mogło być prawdziwe. Diametralnie mnie to doświadczenie zmieniło. Chcę przebiec przez życie i mieć je jak najszybciej za sobą, bo nie wierzę już w NIC. Porzucić marzenia to jak porzucić nadzieję. Nadzieję mam tylko na jak najszybszy koniec życia, bo jest ono dla mnie ciężarem. (I to nie dlatego, że nie udało mi się z facetem, nie nie, przyczyny są głębsze).
Ciekawe, czy ktoś zainteresuje się w ogóle moim postem?
Nikomu nie życzę takiego gorzkiego przebudzenia z najpiękniejszego snu, jaki kiedykolwiek śniłam, na jawie...

Kasale, nieszczęśliwa miłość, ach... tak. Bywa to bolesne. Niedługo miną dwa miesiące kiedy mnie facet rzucił, w którym też pokładałam wszelkie nadzieje, dzięki, któremu odżyłam. Ale już nie raz dostałam od życia po głowie... i teraz to doświadczenie przypomniało mi, że lepiej być ostrożnym. Warto się zakochiwać, warto. Ale nie można zapominać o samym życiu. Facet to nie koniec świata.

Szalej jeśli musisz, ale nie trać głowy.

Dla mnie to zwrot o 180 stopni, jestem po tym całkiem innym człowiekiem, i masz rację, to mnie wiele nauczyło i teraz będę ostrożniejsza. Już nie dam sobie zrobić takiej krzywdy.