Pamiętacie swój pierwszy dzień w szkole?? Jak było?? Jak się czuliście?

Pamiętam tylko to, że byłam bardzo zdenerwowana, nowe otoczenie, nowy budynek, nowi ludzie. Byłam ubrana (teraz mozna byloby powiedzieć) staromodną sukienkę i biała bluzkę Nie wiedziałam co robić.

To zdenerwowanie towarzyszy mi za każdym razem, kiedy zmieniem szkołe(nawet na początku tego nowego roku szkolnego-kiedy szłam do liceum), ale mam nadzieję, że jak pójdę na studia to już to minie.

Nie pamiętam pierwszego dnia ani w podstawówce, ani w gimnazjum, z liceum mam zaledwie jakieś przebłyski, ale też nie wiele więc nie mam co pisać

NIe pamietam, ale wiem ze napewno były bardzo stresujące.

Też nie pamiętam, pewnie trochę się stresowałem, chociaż pójście do nowej szkoły to na pewno nie jest wielki powód by szczególnie jakoś to przeżywać.

Pamiętam, ze byłam bardzo zestresowana i zagubiona. Wszystkiego się bałam... Wydawało mi się, że sobie nie poradzę. A potem wszystko się ułożyło.

Szczerze mówiąc to nie pamiętam, ale z pewnością się stresowałam, jak zawsze przed jakimś ważnym wydarzeniem.

Pamiętam, pamiętam... Wielki budynek i pełno przerażonych dzieciaczków i siebie trzymającą mamę za rękę

Ubrałem się ładnie, poprawiłem krawat, podrapałem się po tyłku i zapytałem ojca, gdzie stoją Ci idioci.

Ehm..tak dobrze to nie pamiętam..Coś mi się tam kojarzy. Oczywiście granatowa spódniczka, biała bluzeczka . Włosy spiętę coś w stylu koka. Pamiętam jak rozpłakała się moja koleżanka. W sumie to tyle pamiętam

Przyznam się ,ze lekko bylem stremowany i bardzo chciałem poznać nową szkołę. Pamiętam jak nie mogłem znaleźć klasy , do której miałem się udać , bo była na zadupiu szkoły.

Pierwszy dzień szkoły - można interpretować wielorako . Jeśli chodzi o szkołę podstawową to niewiele z tego dnia pamiętam, prawdę powiedziawszy nic XD. Widocznie nie było to dla mnie jakieś wielkie przeżycie. W trzeciej klasie przeniosłam się do innej szkoły, ale stamtąd pamiętam jedynie jak stałam na korytarzu i dumałam nie wiadomo nad czym .
Potem chodziłam cały czas do tej samej szkoły (także przez gimnazjum). Następnie był "pierwszy dzień szkoły" tyle, że w liceum . I to pamiętam doskonale, wszyscy wydawali mi się tacy nieskończenie inteligentni, dostaliśmy najorginalniejszego wychowawcę ubranego na czarno od stóp do głów. Dyrektor paplał strasznie długo. Eh piękne czasy .

w szkole podstawowej pamiętam apel na boisku i że nie byłam wyczytana jako uczenn ica żadnej klasy, choć wcześniej było wszystko załatwione tak, żemiałam chodzić z moja największą kumpelką z tamtego czasu. Ale to była mała pomyłka i jednak byłam na liście tylko nazwisko mi przekręcili. Później klasa. Tego to już za dobrze nie pamiętam, ale kojarzy mi się coś, że polubiłam tę klasę tak na pierwszy rzut oka.

Gimnazjum tez pamiętam. Znałam kilka osób, z którymi byłam w klasie ale to były może jakieś 3 osoby. A reszta znała się z podstawówki. Tak więc czułam się tak trochę nieswojo, nieznając nikogo. Późniejsze dni były o wiele lepsze.

A liceum. łooo to dopiero był najlepszy dzień. Pamiętam spotkanie przed katedrą, poznawanie się nawzajem. To było śmieszne. Myślenie co to za jedna, skąd jest ten koleś itp. Teraz jak wspominamy pierwszy dzień to mamy niezłą bekę z tego wszystkiego jakie kto na kim wywarł pierwsze wrażenie. Ale fajny to był dzień. Dodam, że znałam osoby w tej klasie ale za nimi nie przepadałam. Taki mały uraz gimnazjalny, bo wiele o nich wtedy słyszałam, A teraz to jesteśmy jednymi z lepszych znajomych.

Pamiętam tylko przedszkole i liceum.
W przedszkolu cały czas płakałam i nie chciałam puścić mamy. W końcu powiedziała, że idzie kupić mi zeszyt i nie wróciła.
W liceum byłam przerażona, autentycznie. Wszyscy rzucali się sobie na szyję, witali się po wakacjach, a ja nie wiedziałam, co ze sobą zrobić. Ale jakoś poszło.

A ja pamiętam dzień jak szłam do pierwszej klasy podstawowej. Byłam z mamą, jedna koleżanka zabrała mi krzesło i przez to z nerwów się popłakałam, ale emocje szybko minęły.
Pierwszy dzień w szkole średniej nie należał do najgorszych czy stresujących. Nowa szkoła, nowi ludzie. Wszystko było nowe, ale strach mnie nie pokonał (:

ja pamiętam podstawówkę. taka zdezorientowana weszłam z rodzicami do klasy, a tu patrzę, dwie moje koleżanki z przedszkola. jakoś poszło. w gimnazjum pamiętam tylko tłum ludzi i moją koleżankę ze złamaną nogą siedzącą na ławce.

Pamiętam nie pierwszy dzień w szkole a oglądanie szkoły przed rozpoczęciem roku szkolnego.
Ten zaciekawiony a zarazem przestraszony wzrok

Jak było w podstawówce ze mną nie pamietam, najpewniej bałam się i stresowałam.
Teraz do gimnazjum... ogólnie zaciekawienie jak to będzie, z kim bedę chodzić do klasy, postanowienie by dac z siebie wszystko i pokazać się z jak najlepszej strony. Jako że gimnazjum mam w tym samym budynku co szkoę i teraz jestem już 9 rok w tym samym budynku, szkole nie czuam żadnego strachu przed nauczycielami, klasami itp a raczej fascynację nowymi przedmiotami które doszły i zainteresowanie nimi. Pamietam jak wybierałam zeszyty do danego przedmiotu... geografia to zeszyt z górami, bioogia taki zielony w listki lekcja gdzie mieliśmy wg mnie żabki kroić a chemia to była dla mnie lekcja z doświadczeniami.
Ogólnie nie bałam się, teraz jednak liceum i starch będzie na pewno.

Pamiętam podstawówkę ... Byłam mała , szłam z mamą , która trzymała mnie za rękę. To był pierwszy dzień. Gdy miała mnie tam zostawić był wielki płacz , ale w końcu się przyzwyczaiłam
Gimnazjum też pamiętam ... Siedziałam sama , zestresowana w ostatniej ławce i nikogo nie znałam. Wokół pełno obcych ludzi , którzy także patrzyli na wszystkich przerażonym wzrokiem. Takie chwile są niezapominanie

Mile wspominam 1. dzień szkoły. Pamiętam, że padało, ale mimo tego był to niezmiernie wesoły dzień. Tata za rękę odprowadził mnie pod samą klasę, na pożegnianie mocno przytulił, życzył powodzenia i zostawił mnie z przyjacielem. Pamiętam też, że na tej długiej przerwie chyba 20-minutowej przyszedł do mnie brat z kolegami i zaczął mnie im przedstawiać, to chyba był moment w którym najbardziej się zestresowałam.

Niewiele pamiętam z tego dnia. Byłam wtedy zdenerwowana. Byłam tam razem z mamą.

ja pamietam ze sie cieszylam ze ide do szkoly
jednak ta radosc szybko zniknela^^

A ja przeciwnie Bałam się

Kompletnie nie pamiętam mojego pierwszego dnia w szkole. Może i dobrze. W dzieciństwie nie cieszyło mnie pójście do szkoły i być może byłam trochę smutna widząc bandę dzieciaków. Przebywałam raczej z dorosłymi i do tej pory nie mam zbytnio kontaktów z dziećmi, nie mówiąc już o maluchach.

Szczerze mówiąc, kompletnie nie pamiętam jak to było Mam tylko kilka zdjęć z tego dnia no i raczej mi się podobało bo na wszystkich się zabójczo śmieję

Ja pamiętam. Było tylko tak: "tatooo...idź już, idź, idź..." i poznałam moją klasę, w ciągu tego jednego dnia było tyle wspólnych zabaw - byłam zadowolona jak nigdy (prawie nigdy )

Pierwszy dzień szkoły? W przedszkolu spokojnie, w podstawówce wkurzony spytałem ojca, gdzie Ci debile stoją... W gimnazjum w sumie mi to wisało, w technikum pełny luz, spoko ludzie.

Jeśli chodzi o pierwszy dzień w szkole podstawowej, to była to jedna wielka katastrofa. Pamiętam jak dziś, chyba nie zapomnę tego do końca życia Mama mnie zaprowadziła... to był szok. tyyyle dzieci wkoło. każdy się bawi, a ja taka zestresowana, nawet nie umiałam się bawić Mama mnie zostawiła i poszła...ale oczywiście ja pobiegłam za nią z płaczem i słowami: "nie zostawiaj mnieeee..." i za nic w świecie nie chciałam zostać w szkole. i za jakimś setnym razem zostałam, bez Mamusi No a w gimnazjum, liceum? już radziłam sobie sama więc nie było tak źle. W gimnazjum trochę stresu się najadłam, natomiast w liceum było całkiem przyzwoicie.

Pierwszy dzień w podstawówce... Jejku, w ogóle go nie pamiętam... Nic, a nic... Ale chyba nie byłam zbytnio zestresowana i w ogóle, raczej się cieszyłam Radość mija z wiekiem I w dodatku miałam jednego dobrego kolegę na wstępie, którego znam od niepamiętnych czasów. I trzymaliśmy się razem, pamiętam jak bawiłam się samochodzikami i koralikami
Natomiast pierwszy dzień w gimnazjum już pamiętam. Lekki stres: ciekawe, gdzie jest szatnia, kto będzie wychowawczynią, jak tam jest, gdzie łazienka i w ogóle Ale cieszyłam się, że już kończę podstawówkę i idę do gimnazjum. Zresztą wszyscy, których znałam z podstawówki szli razem ze mną do gimnazjum. Tylko kilka osób podochodziło. Jakoś się od razu zaaklimatyzowałam, miałam starszą koleżankę, która mnie pooprowadzała.
A co do pierwszego dnia w technikum to opowiem we wrześniu

pierwszy dzień podstawówki nie pamiętam go za dużo stresu
a pierwszy dzień gimnazjum... koszmar byłam z moją przyjaciółką i nie było aż tak źle, ale najgorsze było to że nie mogłyśmy znaleźć żadnej klasy XD profesjonalistki a nasza klasa była bosska... jakieś 19 osób, w tym klasa ukraińska, uciśniętych w jakiejś dziwacznej klasie języka niemieckiego, której to władczynią jest pani Antosia (gestapo w spódnicy - rosjanka która uczy niemieckiego w Polsce ) becznie było "tylko pomagajcie mi bo nie znam polskiego" - a kto tu zna